nederdalen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

nederdalen

  1. (dated) Alternative form of neerdalen

Inflection[edit]

Inflection of nederdalen (weak, separable)
infinitive nederdalen
past singular daalde neder
past participle nedergedaald
infinitive nederdalen
gerund nederdalen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular daal neder daalde neder nederdaal nederdaalde
2nd person sing. (jij) daalt neder daalde neder nederdaalt nederdaalde
2nd person sing. (u) daalt neder daalde neder nederdaalt nederdaalde
2nd person sing. (gij) daalt neder daalde neder nederdaalt nederdaalde
3rd person singular daalt neder daalde neder nederdaalt nederdaalde
plural dalen neder daalden neder nederdalen nederdaalden
subjunctive sing.1 dale neder daalde neder nederdale nederdaalde
subjunctive plur.1 dalen neder daalden neder nederdalen nederdaalden
imperative sing. daal neder
imperative plur.1 daalt neder
participles nederdalend nedergedaald
1) Archaic.