onderbouwen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From onder +‎ bouwen.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

onderbouwen ‎(past singular onderbouwde, past participle onderbouwd)

  1. to support, to buttress
  2. to substantiate

Conjugation[edit]

Inflection of onderbouwen (weak, prefixed)
infinitive onderbouwen
past singular onderbouwde
past participle onderbouwd
infinitive onderbouwen
gerund onderbouwen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular onderbouw onderbouwde
2nd person sing. (jij) onderbouwt onderbouwde
2nd person sing. (u) onderbouwt onderbouwde
2nd person sing. (gij) onderbouwt onderbouwde
3rd person singular onderbouwt onderbouwde
plural onderbouwen onderbouwden
subjunctive sing.1 onderbouwe onderbouwde
subjunctive plur.1 onderbouwen onderbouwden
imperative sing. onderbouw
imperative plur.1 onderbouwt
participles onderbouwend onderbouwd
1) Archaic.

Synonyms[edit]