onderwijzen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

onder +‎ wijzen

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

onderwijzen ‎(past singular onderwees, past participle onderwezen)

  1. to teach

Conjugation[edit]

Inflection of onderwijzen (strong class 1, prefixed)
infinitive onderwijzen
past singular onderwees
past participle onderwezen
infinitive onderwijzen
gerund onderwijzen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular onderwijs onderwees
2nd person sing. (jij) onderwijst onderwees
2nd person sing. (u) onderwijst onderwees
2nd person sing. (gij) onderwijst onderweest
3rd person singular onderwijst onderwees
plural onderwijzen onderwezen
subjunctive sing.1 onderwijze onderweze
subjunctive plur.1 onderwijzen onderwezen
imperative sing. onderwijs
imperative plur.1 onderwijst
participles onderwijzend onderwezen
1) Archaic.