opdoeken
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From op (“up”) + doek (“screen, curtain”) + -en.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]opdoeken
- (transitive) to shut down, to close down
- Ik heb besloten om mijn boekhandel op te doeken.
- I have decided to shut down my bookstore.
Inflection
[edit]Conjugation of opdoeken (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opdoeken | |||
past singular | doekte op | |||
past participle | opgedoekt | |||
infinitive | opdoeken | |||
gerund | opdoeken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | doek op | doekte op | opdoek | opdoekte |
2nd person sing. (jij) | doekt op, doek op2 | doekte op | opdoekt | opdoekte |
2nd person sing. (u) | doekt op | doekte op | opdoekt | opdoekte |
2nd person sing. (gij) | doekt op | doekte op | opdoekt | opdoekte |
3rd person singular | doekt op | doekte op | opdoekt | opdoekte |
plural | doeken op | doekten op | opdoeken | opdoekten |
subjunctive sing.1 | doeke op | doekte op | opdoeke | opdoekte |
subjunctive plur.1 | doeken op | doekten op | opdoeken | opdoekten |
imperative sing. | doek op | |||
imperative plur.1 | doekt op | |||
participles | opdoekend | opgedoekt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |