opgeven

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

op +‎ geven

Verb[edit]

opgeven ‎(past singular gaf op, past participle opgegeven)

  1. to give up
  2. to relinquish

Conjugation[edit]

Inflection of opgeven (strong class 5, separable)
infinitive opgeven
past singular gaf op
past participle opgegeven
infinitive opgeven
gerund opgeven n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular geef op gaf op opgeef opgaf
2nd person sing. (jij) geeft op gaf op opgeeft opgaf
2nd person sing. (u) geeft op gaf op opgeeft opgaf
2nd person sing. (gij) geeft op gaaft op opgeeft opgaaft
3rd person singular geeft op gaf op opgeeft opgaf
plural geven op gaven op opgeven opgaven
subjunctive sing.1 geve op gave op opgeve opgave
subjunctive plur.1 geven op gaven op opgeven opgaven
imperative sing. geef op
imperative plur.1 geeft op
participles opgevend opgegeven
1) Archaic.

Anagrams[edit]