siec

See also: sieć and siéc

Iu Mien

Numeral

siec

1. seven

Middle English

Adjective

siec

1. alternative form of sik

Old Dutch

Etymology

From Proto-West Germanic *seuk, from Proto-Germanic *seukaz.

Adjective

siec

1. sick, ill

Inflection

Declension of siec (a-stem)

strong declension
case	masculine	feminine	neuter	plural
nominative	siec	siec	siec	sieca, sieke
accusative	siecan, sieken	sieca	siec	sieca, sieke
genitive	siekes	siekero	siekes	siekero
dative	siekin, siekemo	siekero	siekin, siekemo	siecon
weak declension
case	masculine	feminine	neuter	plural
nominative	sieco	sieca	sieca	siecon
accusative	siecon	siecon	sieca	siecon
genitive	siekin	siecon	siekin	siecono
dative	siekin	siecon	siekin	siecon

Derived terms

• siecon

Descendants

• Middle Dutch: siec
  • Dutch: ziek
    • Afrikaans: siek
    • Berbice Creole Dutch: siki
    • Javindo: siek
    • Negerhollands: siek, sik
    • Petjo: ziek
    • →? Saramaccan: síki
    • →? Sranan Tongo: siki
      • → Ndyuka-Trio Pidgin: siki, sikisiki

References

• “siek”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012

Polish

Alternative forms

• siéc (Central Greater Poland)
• sic (Masovian Borderland)

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *sek-der.

Proto-Balto-Slavic *sektei

Proto-Slavic *sěťi

Polish siec

Inherited from Proto-Slavic *sěťi.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɕɛt͡s/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛt͡s
• Syllabification: siec

Verb

siec impf

1. (transitive) to slash

   Synonyms: ciachać, ciąć, chlastać

2. (transitive) to hack

   Synonym: rąbać

3. (transitive) to scythe

   Synonym: kosić

4. (transitive) to mow

   Synonym: żąć

5. (reflexive with się) to slash each other

Conjugation

Conjugation of siec impf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		siec
present tense	1st	siekę			sieczemy
	2nd	sieczesz			sieczecie
	3rd	siecze			sieką
	impersonal	siecze się
past tense	1st	siekłem, -(e)m siekł	siekłam, -(e)m siekła	siekłom, -(e)m siekło	siekliśmy, -(e)śmy siekli	siekłyśmy, -(e)śmy siekły
	2nd	siekłeś, -(e)ś siekł	siekłaś, -(e)ś siekła	siekłoś, -(e)ś siekło	siekliście, -(e)ście siekli	siekłyście, -(e)ście siekły
	3rd	siekł	siekła	siekło	siekli	siekły
	impersonal	sieczono
future tense	1st	będę siekł, będę siec	będę siekła, będę siec	będę siekło, będę siec	będziemy siekli, będziemy siec	będziemy siekły, będziemy siec
	2nd	będziesz siekł, będziesz siec	będziesz siekła, będziesz siec	będziesz siekło, będziesz siec	będziecie siekli, będziecie siec	będziecie siekły, będziecie siec
	3rd	będzie siekł, będzie siec	będzie siekła, będzie siec	będzie siekło, będzie siec	będą siekli, będą siec	będą siekły, będą siec
	impersonal	będzie siec się
conditional	1st	siekłbym, bym siekł	siekłabym, bym siekła	siekłobym, bym siekło	sieklibyśmy, byśmy siekli	siekłybyśmy, byśmy siekły
	2nd	siekłbyś, byś siekł	siekłabyś, byś siekła	siekłobyś, byś siekło	sieklibyście, byście siekli	siekłybyście, byście siekły
	3rd	siekłby, by siekł	siekłaby, by siekła	siekłoby, by siekło	siekliby, by siekli	siekłyby, by siekły
	impersonal	sieczono by
imperative	1st	niech siekę			sieczmy
	2nd	siecz			sieczcie
	3rd	niech siecze			niech sieką
active adjectival participle		siekący	siekąca	siekące	siekący	siekące
passive adjectival participle		sieczony	sieczona	sieczone	sieczeni	sieczone
contemporary adverbial participle		siekąc
verbal noun		sieczenie

Derived terms

adjective

• sieczny

noun

• sieczka

verbs

• dosiec pf, dosiekać impf
• nasiec pf
• obsiec pf, obsiekać impf
• osiec pf, osiekać impf
• posiec pf, posiekać impf
• rozsiec pf, rozsiekać impf
• usiec pf, usiekać impf
• wysiec pf, wysiekać impf
• zasiec pf, zasiekać impf
• zsiec pf, zsiekać impf

Related terms

noun

• pasieka
• siekacz
• siekiera

verb

• siekać

Further reading

• siec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• siec in Polish dictionaries at PWN

Welsh

Alternative forms

• tsiec (both etymologies)

Pronunciation

• IPA^(key): /ʃɛk/
• Rhymes: -ɛk

Etymology 1

Borrowed from English cheque, check.

Noun

siec f (plural sieciau or siecs, not mutable)

1. cheque, check (draft directing a bank to pay money to a named person or entity)

Derived terms

• siec wag (“blank cheque”)
• llyfr siec (“chequebook”)

Etymology 2

Borrowed from English check.

Noun

siec m (plural sieciau, not mutable)

1. (textiles) check

Further reading

• Griffiths, Bruce; Glyn Jones, Dafydd (1995), “check”, in Geiriadur yr Academi: The Welsh Academy English–Welsh Dictionary‎^[1], Cardiff: University of Wales Press, →ISBN
• Griffiths, Bruce; Glyn Jones, Dafydd (1995), “cheque”, in Geiriadur yr Academi: The Welsh Academy English–Welsh Dictionary‎^[2], Cardiff: University of Wales Press, →ISBN
• D. G. Lewis, N. Lewis, editors (2005–present), “siec”, in Gweiadur: the Welsh–English Dictionary, Gwerin
• R. J. Thomas, G. A. Bevan, P. J. Donovan, A. Hawke, et al., editors (1950–present), “siec”, in Geiriadur Prifysgol Cymru Online (in Welsh), University of Wales Centre for Advanced Welsh & Celtic Studies