sommeren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Danish[edit]

Noun[edit]

sommeren c

  1. singular definite of sommer

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From French sommer

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

sommeren ‎(past singular sommeerde, past participle gesommeerd)

  1. to sum up, to add up
  2. to demand, to dun (a payment)

Conjugation[edit]

Inflection of sommeren (weak)
infinitive sommeren
past singular sommeerde
past participle gesommeerd
infinitive sommeren
gerund sommeren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular sommeer sommeerde
2nd person sing. (jij) sommeert sommeerde
2nd person sing. (u) sommeert sommeerde
2nd person sing. (gij) sommeert sommeerde
3rd person singular sommeert sommeerde
plural sommeren sommeerden
subjunctive sing.1 sommere sommeerde
subjunctive plur.1 sommeren sommeerden
imperative sing. sommeer
imperative plur.1 sommeert
participles sommerend gesommeerd
1) Archaic.

Synonyms[edit]


Norwegian Bokmål[edit]

Noun[edit]

sommeren m

  1. definite singular of sommer