terugplooien
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From terug (“back, again”) + plooien (“to fold, to pleat”).
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]terugplooien
Inflection
[edit]Conjugation of terugplooien (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | terugplooien | |||
past singular | plooide terug | |||
past participle | teruggeplooid | |||
infinitive | terugplooien | |||
gerund | terugplooien n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | plooi terug | plooide terug | terugplooi | terugplooide |
2nd person sing. (jij) | plooit terug, plooi terug2 | plooide terug | terugplooit | terugplooide |
2nd person sing. (u) | plooit terug | plooide terug | terugplooit | terugplooide |
2nd person sing. (gij) | plooit terug | plooide terug | terugplooit | terugplooide |
3rd person singular | plooit terug | plooide terug | terugplooit | terugplooide |
plural | plooien terug | plooiden terug | terugplooien | terugplooiden |
subjunctive sing.1 | plooie terug | plooide terug | terugplooie | terugplooide |
subjunctive plur.1 | plooien terug | plooiden terug | terugplooien | terugplooiden |
imperative sing. | plooi terug | |||
imperative plur.1 | plooit terug | |||
participles | terugplooiend | teruggeplooid | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |