verhuizen

Dutch

Etymology

From ver- +‎ huizen.

Pronunciation

• IPA^(key): /vərˈɦœy̯ˌzə(n)/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -œy̯zən

Verb

verhuizen

1. to move house (to move from one residence to another)

Conjugation

Conjugation of verhuizen (weak, prefixed)
infinitive	verhuizen
past singular	verhuisde
past participle	verhuisd
infinitive	verhuizen
gerund	verhuizen n
	present tense	past tense
1st person singular	verhuis	verhuisde
2nd person sing. (jij)	verhuist, verhuis2	verhuisde
2nd person sing. (u)	verhuist	verhuisde
2nd person sing. (gij)	verhuist	verhuisde
3rd person singular	verhuist	verhuisde
plural	verhuizen	verhuisden
subjunctive sing.1	verhuize	verhuisde
subjunctive plur.1	verhuizen	verhuisden
imperative sing.	verhuis
imperative plur.1	verhuist
participles	verhuizend	verhuisd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

• landverhuizen
• verhuisdoos
• verhuiswagen
• verhuizer
• verhuizing

Descendants

• Afrikaans: verhuis
• Negerhollands: verhuus
• Sranan Tongo: froisi
  • Aukan: foloisi
  • → Caribbean Hindustani: froisi howe