verslaven
Appearance
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]verslaven
- (transitive) to addict; to make an addict of
- (transitive, now uncommon) to make a slave of; to enslave [from 17th c.]
Conjugation
[edit]| Conjugation of verslaven (weak, prefixed) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | verslaven | |||
| past singular | verslaafde | |||
| past participle | verslaafd | |||
| infinitive | verslaven | |||
| gerund | verslaven n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | verslaaf | verslaafde | ||
| 2nd person sing. (jij) | verslaaft, verslaaf2 | verslaafde | ||
| 2nd person sing. (u) | verslaaft | verslaafde | ||
| 2nd person sing. (gij) | verslaaft | verslaafde | ||
| 3rd person singular | verslaaft | verslaafde | ||
| plural | verslaven | verslaafden | ||
| subjunctive sing.1 | verslave | verslaafde | ||
| subjunctive plur.1 | verslaven | verslaafden | ||
| imperative sing. | verslaaf | |||
| imperative plur.1 | verslaaft | |||
| participles | verslavend | verslaafd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||