vervuilen
Dutch
Etymology
Pronunciation
Audio: (file)
Verb
vervuilen
- to pollute
Inflection
Conjugation of vervuilen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | vervuilen | |||
past singular | vervuilde | |||
past participle | vervuild | |||
infinitive | vervuilen | |||
gerund | vervuilen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | vervuil | vervuilde | ||
2nd person sing. (jij) | vervuilt, vervuil2 | vervuilde | ||
2nd person sing. (u) | vervuilt | vervuilde | ||
2nd person sing. (gij) | vervuilt | vervuilde | ||
3rd person singular | vervuilt | vervuilde | ||
plural | vervuilen | vervuilden | ||
subjunctive sing.1 | vervuile | vervuilde | ||
subjunctive plur.1 | vervuilen | vervuilden | ||
imperative sing. | vervuil | |||
imperative plur.1 | vervuilt | |||
participles | vervuilend | vervuild | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |