vriendelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From vriend +‎ -lijk.

Adjective[edit]

vriendelijk (comparative vriendelijker, superlative vriendelijkst)

  1. friendly, kind

Inflection[edit]

Inflection of vriendelijk
uninflected vriendelijk
inflected vriendelijke
comparative vriendelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial vriendelijk vriendelijker het vriendelijkst
het vriendelijkste
indefinite m./f. sing. vriendelijke vriendelijkere vriendelijkste
n. sing. vriendelijk vriendelijker vriendelijkste
plural vriendelijke vriendelijkere vriendelijkste
definite vriendelijke vriendelijkere vriendelijkste
partitive vriendelijks vriendelijkers

Antonyms[edit]

Related terms[edit]

Adverb[edit]

vriendelijk

  1. friendly, kindly