alan

See also Alan

English

Noun

alan (plural alans)

1. A wolfhound.

Translations

a wolfhound

• Spanish: alano (es) m

Anagrams

• Anal, anal, Lana

---

Finnish

Noun

alan

1. Genitive singular form of ala.

Verb

alan

1. First-person singular indicative present form of alkaa.

Anagrams

• lana

---

Hiligaynon

Adjective

álan

1. rancid

---

Old English

Etymology

Proto-Germanic *alaną (“to nourish, grow”), from Proto-Indo-European *al- (“to grow”). Akin to Old Norse ala (“to nourish”), Gothic alan "to grow, grow up", Old English eald "old". More at eald

Verb

alan (strong class VI)

1. to nourish
2. to grow, produce
3. to appear

Conjugation

Conjugation of alan (strong class VI)

indicative	present	preterite
1st-person singular	alo	ōl
2nd-person singular	ælst	ōle
3rd-person singular	ælþ	ōl
plural	alaþ	ōlon
subjunctive	present	preterite
singular	ale	ōle
plural	alen	ōlen
imperative
singular	al(e)
plural	alaþ
participle	present	past
	alende	(ġe)alen

---

Turkish

Etymology

From Old Turkic alaŋ, from Proto-Turkic *ala-n (“level ground, plain”), *ala-ŋ (“level ground, plain”).

Pronunciation

• IPA: /ɑ.ɫɑn/

Adjective

alan (comparative daha alan, superlative en alan)

1. recipient, susceptive
   • Atı alan Üsküdar'ı geçti. (proverb)
   • The one who is the recipient of the horse has already passed Üsküdar. (It is too late to do anything; you have missed the train.)

Noun

alan (definite accusative alanı, plural alanlar)

1. area, square as for place.

   Tarlanın alanı 150.000 hektarla en büyüktü.

   The area of the field was with 150.000 hectares the largest.

2. The person who takes something.
   • Atı alan Üsküdar'ı geçti. (proverb)
   • [The person] who took has passed Üsküdar. (Too late to do anything about it, as the chance has been missed.)

Declension

declension of alan

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	alan	alanlar
definite accusative (belirtme)	alanı	alanları
dative (yönelme)	alana	alanlara
locative (bulunma)	alanda	alanlarda
ablative (çıkma)	alandan	alanlardan
genitive (tamlayan)	alanın	alanların

possessive forms of alan

nominative	singular	plural
benim (my)	alanım	alanlarım
senin (your)	alanın	alanların
onun (his/her/its)	alanı	alanları
bizim (our)	alanımız	alanlarımız
sizin (your)	alanınız	alanlarınız
onların (their)	alanları	alanları
accusative	singular	plural
benim (my)	alanımı	alanlarımı
senin (your)	alanını	alanlarını
onun (his/her/its)	alanını	alanlarını
bizim (our)	alanımızı	alanlarımızı
sizin (your)	alanınızı	alanlarınızı
onların (their)	alanlarını	alanlarını
dative	singular	plural
benim (my)	alanıma	alanlarıma
senin (your)	alanına	alanlarına
onun (his/her/its)	alanına	alanlarına
bizim (our)	alanımıza	alanlarımıza
sizin (your)	alanınıza	alanlarınıza
onların (their)	alanlarına	alanlarına
locative	singular	plural
benim (my)	alanımda	alanlarımda
senin (your)	alanında	alanlarında
onun (his/her/its)	alanında	alanlarında
bizim (our)	alanımızda	alanlarımızda
sizin (your)	alanınızda	alanlarınızda
onların (their)	alanlarında	alanlarında
ablative	singular	plural
benim (my)	alanımdan	alanlarımdan
senin (your)	alanından	alanlarından
onun (his/her/its)	alanından	alanlarından
bizim (our)	alanımızdan	alanlarımızdan
sizin (your)	alanınızdan	alanlarınızdan
onların (their)	alanlarından	alanlarından
genitive	singular	plural
benim (my)	alanımın	alanlarımın
senin (your)	alanının	alanlarının
onun (his/her/its)	alanının	alanlarının
bizim (our)	alanımızın	alanlarımızın
sizin (your)	alanınızın	alanlarınızın
onların (their)	alanlarının	alanlarının

Anagrams

• nala