ironia

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search
See also irónia, and ironía

Contents

[edit] Catalan

Catalan Wikipedia has an article on:

Wikipedia ca

[edit] Etymology

Latin ironia

[edit] Noun

ironia f. (plural ironies)

Singular
ironia m.

Plural
ironies f.

  1. irony

[edit] Derived terms


[edit] Finnish

Finnish Wikipedia has an article on:

Wikipedia fi

[edit] Noun

ironia (stem ironi-*)

  1. irony

[edit] Italian

Italian Wikipedia has an article on:

Wikipedia it

[edit] Etymology

Latin ironia

[edit] Noun

ironia f. (plural ironie)

  1. irony

[edit] Derived terms


[edit] Latin

[edit] Etymology

From Ancient Greek εἰρωνεία (eirōneia).

[edit] Noun

īrōnīa (genitive īrōnīae); f, first declension

  1. irony

[edit] Inflection

Number Singular Plural
nominative īrōnīa īrōnīae
genitive īrōnīae īrōnīārum
dative īrōnīae īrōnīīs
accusative īrōnīam īrōnīās
ablative īrōnīā īrōnīīs
vocative īrōnīa īrōnīae

[edit] Occitan

Occitan Wikipedia has an article on:

Wikipedia oc

[edit] Etymology

Latin ironia

[edit] Noun

ironia f.

  1. irony

[edit] Polish

[edit] Noun

ironia f. (uncountable)

  1. irony

[edit] Declension

Singular only
Nominative ironia
Genitive ironii
Dative ironii
Accusative ironię
Instrumental ironią
Locative ironii
Vocative ironio

[edit] Portuguese

Portuguese Wikipedia has an article on:

Wikipedia pt

[edit] Etymology

Latin ironia

[edit] Noun

ironia f. (plural ironias)

  1. irony

[edit] Romanian

[edit] Pronunciation

  • IPA: [i.ro'nja]

[edit] Noun

ironia f. (singular, nominative/accusative, definite form of ironie)

  1. the irony
Personal tools