proprius
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Adjective [edit]
proprius m (feminine propria, neuter proprium); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | proprius | propria | proprium | propriī | propriae | propria | |
| genitive | propriī | propriae | propriī | propriōrum | propriārum | propriōrum | |
| dative | propriō | propriae | propriō | propriīs | propriīs | propriīs | |
| accusative | proprium | propriam | proprium | propriōs | propriās | propria | |
| ablative | propriō | propriā | propriō | propriīs | propriīs | propriīs | |
| vocative | proprie | propria | proprium | propriī | propriae | propria | |