καταστρέφω

Ancient Greek

Etymology

From κᾰτᾰ- (kătă-) +‎ στρέφω (stréphō).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ka.tas.tré.pʰɔː/ → /ka.tasˈtre.ɸo/ → /ka.tasˈtre.fo/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ka.tas.tré.pʰɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ka.tasˈtre.pʰo/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ka.tasˈtre.ɸo/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ka.tasˈtre.fo/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ka.tasˈtre.fo/

Verb

κᾰτᾰστρέφω • (kătăstréphō)

1. (transitive) to turn down, bring down, subdue

Conjugation

   Present: κᾰτᾰστρέφω, κᾰτᾰστρέφομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτᾰστρέφω	κᾰτᾰστρέφεις	κᾰτᾰστρέφει	κᾰτᾰστρέφετον	κᾰτᾰστρέφετον	κᾰτᾰστρέφομεν	κᾰτᾰστρέφετε	κᾰτᾰστρέφουσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰτᾰστρέφω	κᾰτᾰστρέφῃς	κᾰτᾰστρέφῃ	κᾰτᾰστρέφητον	κᾰτᾰστρέφητον	κᾰτᾰστρέφωμεν	κᾰτᾰστρέφητε	κᾰτᾰστρέφωσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰστρέφοιμῐ	κᾰτᾰστρέφοις	κᾰτᾰστρέφοι	κᾰτᾰστρέφοιτον	κᾰτᾰστρεφοίτην	κᾰτᾰστρέφοιμεν	κᾰτᾰστρέφοιτε	κᾰτᾰστρέφοιεν
	imperative		κᾰτᾰ́στρεφε	κᾰτᾰστρεφέτω	κᾰτᾰστρέφετον	κᾰτᾰστρεφέτων		κᾰτᾰστρέφετε	κᾰτᾰστρεφόντων
middle/passive	indicative	κᾰτᾰστρέφομαι	κᾰτᾰστρέφῃ, κᾰτᾰστρέφει	κᾰτᾰστρέφεται	κᾰτᾰστρέφεσθον	κᾰτᾰστρέφεσθον	κᾰτᾰστρεφόμεθᾰ	κᾰτᾰστρέφεσθε	κᾰτᾰστρέφονται
	subjunctive	κᾰτᾰστρέφωμαι	κᾰτᾰστρέφῃ	κᾰτᾰστρέφηται	κᾰτᾰστρέφησθον	κᾰτᾰστρέφησθον	κᾰτᾰστρεφώμεθᾰ	κᾰτᾰστρέφησθε	κᾰτᾰστρέφωνται
	optative	κᾰτᾰστρεφοίμην	κᾰτᾰστρέφοιο	κᾰτᾰστρέφοιτο	κᾰτᾰστρέφοισθον	κᾰτᾰστρεφοίσθην	κᾰτᾰστρεφοίμεθᾰ	κᾰτᾰστρέφοισθε	κᾰτᾰστρέφοιντο
	imperative		κᾰτᾰστρέφου	κᾰτᾰστρεφέσθω	κᾰτᾰστρέφεσθον	κᾰτᾰστρεφέσθων		κᾰτᾰστρέφεσθε	κᾰτᾰστρεφέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰτᾰστρέφειν				κᾰτᾰστρέφεσθαι
participle	m	κᾰτᾰστρέφων				κᾰτᾰστρεφόμενος
	f	κᾰτᾰστρέφουσᾰ				κᾰτᾰστρεφομένη
	n	κᾰτᾰστρέφον				κᾰτᾰστρεφόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: κᾰτέστρεφον, κᾰτεστρεφόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτέστρεφον	κᾰτέστρεφες	κᾰτέστρεφε(ν)	κᾰτεστρέφετον	κᾰτεστρεφέτην	κᾰτεστρέφομεν	κᾰτεστρέφετε	κᾰτέστρεφον
middle/passive	indicative	κᾰτεστρεφόμην	κᾰτεστρέφου	κᾰτεστρέφετο	κᾰτεστρέφεσθον	κᾰτεστρεφέσθην	κᾰτεστρεφόμεθᾰ	κᾰτεστρέφεσθε	κᾰτεστρέφοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰτᾰστρέψω, κᾰτᾰστρέψομαι, κᾰτᾰστρᾰφήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτᾰστρέψω	κᾰτᾰστρέψεις	κᾰτᾰστρέψει	κᾰτᾰστρέψετον	κᾰτᾰστρέψετον	κᾰτᾰστρέψομεν	κᾰτᾰστρέψετε	κᾰτᾰστρέψουσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰστρέψοιμῐ	κᾰτᾰστρέψοις	κᾰτᾰστρέψοι	κᾰτᾰστρέψοιτον	κᾰτᾰστρεψοίτην	κᾰτᾰστρέψοιμεν	κᾰτᾰστρέψοιτε	κᾰτᾰστρέψοιεν
middle	indicative	κᾰτᾰστρέψομαι	κᾰτᾰστρέψῃ, κᾰτᾰστρέψει	κᾰτᾰστρέψεται	κᾰτᾰστρέψεσθον	κᾰτᾰστρέψεσθον	κᾰτᾰστρεψόμεθᾰ	κᾰτᾰστρέψεσθε	κᾰτᾰστρέψονται
	optative	κᾰτᾰστρεψοίμην	κᾰτᾰστρέψοιο	κᾰτᾰστρέψοιτο	κᾰτᾰστρέψοισθον	κᾰτᾰστρεψοίσθην	κᾰτᾰστρεψοίμεθᾰ	κᾰτᾰστρέψοισθε	κᾰτᾰστρέψοιντο
passive	indicative	κᾰτᾰστρᾰφήσομαι	κᾰτᾰστρᾰφήσῃ, κᾰτᾰστρᾰφήσει	κᾰτᾰστρᾰφήσεται	κᾰτᾰστρᾰφήσεσθον	κᾰτᾰστρᾰφήσεσθον	κᾰτᾰστρᾰφησόμεθᾰ	κᾰτᾰστρᾰφήσεσθε	κᾰτᾰστρᾰφήσονται
	optative	κᾰτᾰστρᾰφησοίμην	κᾰτᾰστρᾰφήσοιο	κᾰτᾰστρᾰφήσοιτο	κᾰτᾰστρᾰφήσοισθον	κᾰτᾰστρᾰφησοίσθην	κᾰτᾰστρᾰφησοίμεθᾰ	κᾰτᾰστρᾰφήσοισθε	κᾰτᾰστρᾰφήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κᾰτᾰστρέψειν			κᾰτᾰστρέψεσθαι		κᾰτᾰστρᾰφήσεσθαι
participle	m	κᾰτᾰστρέψων			κᾰτᾰστρεψόμενος		κᾰτᾰστρᾰφησόμενος
	f	κᾰτᾰστρέψουσᾰ			κᾰτᾰστρεψομένη		κᾰτᾰστρᾰφησομένη
	n	κᾰτᾰστρέψον			κᾰτᾰστρεψόμενον		κᾰτᾰστρᾰφησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: κᾰτέστρεψᾰ, κᾰτεστρεψᾰ́μην, κᾰτεστρᾰ́φην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτέστρεψᾰ	κᾰτέστρεψᾰς	κᾰτέστρεψε(ν)	κᾰτεστρέψᾰτον	κᾰτεστρεψᾰ́την	κᾰτεστρέψᾰμεν	κᾰτεστρέψᾰτε	κᾰτέστρεψᾰν
	subjunctive	κᾰτᾰστρέψω	κᾰτᾰστρέψῃς	κᾰτᾰστρέψῃ	κᾰτᾰστρέψητον	κᾰτᾰστρέψητον	κᾰτᾰστρέψωμεν	κᾰτᾰστρέψητε	κᾰτᾰστρέψωσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰστρέψαιμῐ	κᾰτᾰστρέψειᾰς, κᾰτᾰστρέψαις	κᾰτᾰστρέψειε(ν), κᾰτᾰστρέψαι	κᾰτᾰστρέψαιτον	κᾰτᾰστρεψαίτην	κᾰτᾰστρέψαιμεν	κᾰτᾰστρέψαιτε	κᾰτᾰστρέψειᾰν, κᾰτᾰστρέψαιεν
	imperative		κᾰτᾰ́στρεψον	κᾰτᾰστρεψᾰ́τω	κᾰτᾰστρέψᾰτον	κᾰτᾰστρεψᾰ́των		κᾰτᾰστρέψᾰτε	κᾰτᾰστρεψᾰ́ντων
middle	indicative	κᾰτεστρεψᾰ́μην	κᾰτεστρέψω	κᾰτεστρέψᾰτο	κᾰτεστρέψᾰσθον	κᾰτεστρεψᾰ́σθην	κᾰτεστρεψᾰ́μεθᾰ	κᾰτεστρέψᾰσθε	κᾰτεστρέψᾰντο
	subjunctive	κᾰτᾰστρέψωμαι	κᾰτᾰστρέψῃ	κᾰτᾰστρέψηται	κᾰτᾰστρέψησθον	κᾰτᾰστρέψησθον	κᾰτᾰστρεψώμεθᾰ	κᾰτᾰστρέψησθε	κᾰτᾰστρέψωνται
	optative	κᾰτᾰστρεψαίμην	κᾰτᾰστρέψαιο	κᾰτᾰστρέψαιτο	κᾰτᾰστρέψαισθον	κᾰτᾰστρεψαίσθην	κᾰτᾰστρεψαίμεθᾰ	κᾰτᾰστρέψαισθε	κᾰτᾰστρέψαιντο
	imperative		κᾰτᾰ́στρεψαι	κᾰτᾰστρεψᾰ́σθω	κᾰτᾰστρέψᾰσθον	κᾰτᾰστρεψᾰ́σθων		κᾰτᾰστρέψᾰσθε	κᾰτᾰστρεψᾰ́σθων
passive	indicative	κᾰτεστρᾰ́φην	κᾰτεστρᾰ́φης	κᾰτεστρᾰ́φη	κᾰτεστρᾰ́φητον	κᾰτεστρᾰφήτην	κᾰτεστρᾰ́φημεν	κᾰτεστρᾰ́φητε	κᾰτεστρᾰ́φησᾰν
	subjunctive	κᾰτᾰστρᾰφῶ	κᾰτᾰστρᾰφῇς	κᾰτᾰστρᾰφῇ	κᾰτᾰστρᾰφῆτον	κᾰτᾰστρᾰφῆτον	κᾰτᾰστρᾰφῶμεν	κᾰτᾰστρᾰφῆτε	κᾰτᾰστρᾰφῶσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰστρᾰφείην	κᾰτᾰστρᾰφείης	κᾰτᾰστρᾰφείη	κᾰτᾰστρᾰφεῖτον, κᾰτᾰστρᾰφείητον	κᾰτᾰστρᾰφείτην, κᾰτᾰστρᾰφειήτην	κᾰτᾰστρᾰφεῖμεν, κᾰτᾰστρᾰφείημεν	κᾰτᾰστρᾰφεῖτε, κᾰτᾰστρᾰφείητε	κᾰτᾰστρᾰφεῖεν, κᾰτᾰστρᾰφείησᾰν
	imperative		κᾰτᾰστρᾰ́φηθῐ	κᾰτᾰστρᾰφήτω	κᾰτᾰστρᾰ́φητον	κᾰτᾰστρᾰφήτων		κᾰτᾰστρᾰ́φητε	κᾰτᾰστρᾰφέντων
		active			middle		passive
infinitive		κᾰτᾰστρέψαι			κᾰτᾰστρέψᾰσθαι		κᾰτᾰστρᾰφῆναι
participle	m	κᾰτᾰστρέψᾱς			κᾰτᾰστρεψᾰ́μενος		κᾰτᾰστρᾰφείς
	f	κᾰτᾰστρέψᾱσᾰ			κᾰτᾰστρεψᾰμένη		κᾰτᾰστρᾰφεῖσᾰ
	n	κᾰτᾰστρέψᾰν			κᾰτᾰστρεψᾰ́μενον		κᾰτᾰστρᾰφέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: κᾰτέστροφᾰ, κᾰτέστρᾰμμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτέστροφᾰ	κᾰτέστροφᾰς	κᾰτέστροφε(ν)	κᾰτεστρόφᾰτον	κᾰτεστρόφᾰτον	κᾰτεστρόφᾰμεν	κᾰτεστρόφᾰτε	κᾰτεστρόφᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰτεστρόφω	κᾰτεστρόφῃς	κᾰτεστρόφῃ	κᾰτεστρόφητον	κᾰτεστρόφητον	κᾰτεστρόφωμεν	κᾰτεστρόφητε	κᾰτεστρόφωσῐ(ν)
	optative	κᾰτεστρόφοιμῐ, κᾰτεστροφοίην	κᾰτεστρόφοις, κᾰτεστροφοίης	κᾰτεστρόφοι, κᾰτεστροφοίη	κᾰτεστρόφοιτον	κᾰτεστροφοίτην	κᾰτεστρόφοιμεν	κᾰτεστρόφοιτε	κᾰτεστρόφοιεν
	imperative		κᾰτέστροφε	κᾰτεστροφέτω	κᾰτεστρόφετον	κᾰτεστροφέτων		κᾰτεστρόφετε	κᾰτεστροφόντων
middle/passive	indicative	κᾰτέστρᾰμμαι	κᾰτέστρᾰψαι	κᾰτέστρᾰπται	κᾰτέστρᾰφθον	κᾰτέστρᾰφθον	κᾰτεστρᾰ́μμεθᾰ	κᾰτέστρᾰφθε	κᾰτεστρᾰ́φᾰται
	subjunctive	κᾰτεστρᾰμμένος ὦ	κᾰτεστρᾰμμένος ᾖς	κᾰτεστρᾰμμένος ᾖ	κᾰτεστρᾰμμένω ἦτον	κᾰτεστρᾰμμένω ἦτον	κᾰτεστρᾰμμένοι ὦμεν	κᾰτεστρᾰμμένοι ἦτε	κᾰτεστρᾰμμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κᾰτεστρᾰμμένος εἴην	κᾰτεστρᾰμμένος εἴης	κᾰτεστρᾰμμένος εἴη	κᾰτεστρᾰμμένω εἴητον, εἶτον	κᾰτεστρᾰμμένω εἰήτην, εἴτην	κᾰτεστρᾰμμένοι εἴημεν, εἶμεν	κᾰτεστρᾰμμένοι εἴητε, εἶτε	κᾰτεστρᾰμμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κᾰτέστρᾰψο	κᾰτεστρᾰ́φθω	κᾰτέστρᾰφθον	κᾰτεστρᾰ́φθων		κᾰτέστρᾰφθε	κᾰτεστρᾰ́φθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰτεστροφέναι				κᾰτεστρᾰ́φθαι
participle	m	κᾰτεστροφώς				κᾰτεστρᾰμμένος
	f	κᾰτεστροφυῖᾰ				κᾰτεστρᾰμμένη
	n	κᾰτεστροφός				κᾰτεστρᾰμμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• κᾰτᾰστροφή (kătăstrophḗ)

Descendants

• → Greek: καταστρέφω (katastréfo) (learned)

Further reading

• “καταστρέφω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• καταστρέφω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• καταστρέφω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• “καταστρέφω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • annex idem, page 30.
  • cow idem, page 180.
  • crush idem, page 187.
  • dependence idem, page 211.
  • enslave idem, page 276.
  • inthral idem, page 454.
  • keep idem, page 467.
  • master idem, page 517.
  • overcome idem, page 585.
  • overpower idem, page 586.
  • overwhelm idem, page 587.
  • pacify idem, page 588.
  • put idem, page 660.
  • quell idem, page 664.
  • reduce idem, page 684.
  • repress idem, page 698.
  • subdue idem, page 830.
  • subject idem, page 830.
  • subjection idem, page 831.
  • subjugate idem, page 831.
  • suppress idem, page 842.
  • tame idem, page 855.
  • tranquilise idem, page 887.
• καταστρέφω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek καταστρέφω (katastréphō). By surface analysis, κατα- (kata-, “against-”) +‎ στρέφω (stréfo, “to turn”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ka.taˈstɾe.fo/
• Hyphenation: κα‧τα‧στρέ‧φω

Verb

καταστρέφω • (katastréfo) (past κατέστρεψα/κατάστρεψα, passive καταστρέφομαι)

1. to destroy, ruin, wreck

   Antonyms: κατασκευάζω (kataskevázo), χτίζω (chtízo)

   Αν φάω κάτι απαγορευμένο, καταστρέφω τη δίαιτα μου;

   An fáo káti apagorevméno, katastréfo ti díaita mou?

   If I eat something which isn't allowed, will I ruin my diet?

2. to deface
3. (figuratively) to destroy (reputation, etc)

Conjugation

καταστρέφω   καταστρέφομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	καταστρέφω	καταστρέψω	καταστρέφομαι	καταστραφώ
2 sg	καταστρέφεις	καταστρέψεις	καταστρέφεσαι	καταστραφείς
3 sg	καταστρέφει	καταστρέψει	καταστρέφεται	καταστραφεί
1 pl	καταστρέφουμε, [καταστρέφομε]	καταστρέψουμε, [καταστρέψομε]	καταστρεφόμαστε	καταστραφούμε
2 pl	καταστρέφετε	καταστρέψετε	καταστρέφεστε, καταστρεφόσαστε	καταστραφείτε
3 pl	καταστρέφουν(ε)	καταστρέψουν(ε)	καταστρέφονται	καταστραφούν(ε)
Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	κατέστρεφα, κατάστρεφα1	κατέστρεψα, κατάστρεψα1	καταστρεφόμουν(α)	καταστράφηκα
2 sg	κατέστρεφες, κατάστρεφες	κατέστρεψες, κατάστρεψες	καταστρεφόσουν(α)	καταστράφηκες
3 sg	κατέστρεφε, κατάστρεφε	κατέστρεψε, κατάστρεψε	καταστρεφόταν(ε)	καταστράφηκε
1 pl	καταστρέφαμε	καταστρέψαμε	καταστρεφόμασταν, (καταστρεφόμαστε)	καταστραφήκαμε
2 pl	καταστρέφατε	καταστρέψατε	καταστρεφόσασταν, (καταστρεφόσαστε)	καταστραφήκατε
3 pl	κατέστρεφαν, καταστρέφαν(ε), κατάστρεφαν	κατέστρεψαν, καταστρέψαν(ε), κατάστρεψαν	καταστρέφονταν, (καταστρεφόντουσαν)	καταστράφηκαν, καταστραφήκαν(ε)
Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα καταστρέφω ➤	θα καταστρέψω ➤	θα καταστρέφομαι ➤	θα καταστραφώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα καταστρέφεις, …	θα καταστρέψεις, …	θα καταστρέφεσαι, …	θα καταστραφείς, …
	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … καταστρέψει   έχω, έχεις, … κατεστραμμένο, ‑η, ‑ο ➤		έχω, έχεις, … καταστραφεί   είμαι, είσαι, … κατεστραμμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤	είχα, είχες, … καταστρέψει   είχα, είχες, … κατεστραμμένο, ‑η, ‑ο		είχα, είχες, … καταστραφεί   ήμουν, ήσουν, … κατεστραμμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … καταστρέψει   θα έχω, θα έχεις, … κατεστραμμένο, ‑η, ‑ο		θα έχω, θα έχεις, … καταστραφεί   θα είμαι, θα είσαι, … κατεστραμμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	κατάστρεφε	κατάστρεψε	—	καταστρέψου
2 pl	καταστρέφετε	καταστρέψτε	καταστρέφεστε	καταστραφείτε
Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	καταστρέφοντας ➤		—
Perfect participle➤	έχοντας καταστρέψει ➤		{κατεστραμμένος, ‑η, ‑o}2 ➤
Nonfinite form➤	καταστρέψει		καταστραφεί
Notes     Appendix:Greek verbs	1. Forms retaining the internal augment (κατ-έ-στρε-) are formal but common. Forms without the internal augment (κατά-στρε-) are informal.  2. The informal participle καταστραμμένος without the internal augment is rare.  • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.  • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.  • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

• αυτοκαταστρέφομαι (aftokatastréfomai, “to self-distruct”)
• αυτοκαταστροφή f (aftokatastrofí, “self-destruction”)
• αυτοκαταστροφικός (aftokatastrofikós, “self-destructive”, adjective)
• καταστρεπτικός (katastreptikós, “destructive”, adjective)
• καταστρεπτικότητα f (katastreptikótita, “destructiveness”)
• καταστροφέας m (katastroféas, “destructor”)
• καταστροφή f (katastrofí, “destruction, catastrophe”)
• καταστροφικός (katastrofikós, “destructive”, adjective)
• καταστροφισμός m (katastrofismós, “catastrophism”)
• and see: στρέφω (stréfo, “turn”)

Further reading

• καταστρέφω, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language