κινέω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *keyh₂- (“to start to move”). Compare κῐ́ω (kĭ́ō, “to go”) and κῑ́νῠμαι (kī́nŭmai, “to go; move”), Latin cieō (“to move”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /kiː.né.ɔː/ → /ciˈne.o/ → /ciˈne.o/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /kiː.né.ɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /kiˈne.o/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ciˈne.o/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ciˈne.o/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ciˈne.o/

Verb

κῑνέω • (kīnéō)

1. to set in motion; to move; to remove
2. (grammar) to inflect
3. to meddle
4. to change; to innovate
5. to begin; to cause
6. to urge on; to stir on
7. to arouse; to exasperate; to anger; to taunt; to abuse
8. (passive voice) to be moved; to stir; to move

Conjugation

   Present: κῑνέω, κῑνέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κῑνέω	κῑνέεις	κῑνέει	κῑνέετον	κῑνέετον	κῑνέομεν	κῑνέετε	κῑνέουσῐ(ν)
	subjunctive	κῑνέω	κῑνέῃς	κῑνέῃ	κῑνέητον	κῑνέητον	κῑνέωμεν	κῑνέητε	κῑνέωσῐ(ν)
	optative	κῑνέοιμῐ	κῑνέοις	κῑνέοι	κῑνέοιτον	κῑνεοίτην	κῑνέοιμεν	κῑνέοιτε	κῑνέοιεν
	imperative		κῑ́νεε	κῑνεέτω	κῑνέετον	κῑνεέτων		κῑνέετε	κῑνεόντων
middle/passive	indicative	κῑνέομαι	κῑνέῃ, κῑνέει	κῑνέεται	κῑνέεσθον	κῑνέεσθον	κῑνεόμεθᾰ	κῑνέεσθε	κῑνέονται
	subjunctive	κῑνέωμαι	κῑνέῃ	κῑνέηται	κῑνέησθον	κῑνέησθον	κῑνεώμεθᾰ	κῑνέησθε	κῑνέωνται
	optative	κῑνεοίμην	κῑνέοιο	κῑνέοιτο	κῑνέοισθον	κῑνεοίσθην	κῑνεοίμεθᾰ	κῑνέοισθε	κῑνέοιντο
	imperative		κῑνέου	κῑνεέσθω	κῑνέεσθον	κῑνεέσθων		κῑνέεσθε	κῑνεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κῑνέειν				κῑνέεσθαι
participle	m	κῑνέων				κῑνεόμενος
	f	κῑνέουσᾰ				κῑνεομένη
	n	κῑνέον				κῑνεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Present: κῑνῶ, κῑνοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κῑνῶ	κῑνεῖς	κῑνεῖ	κῑνεῖτον	κῑνεῖτον	κῑνοῦμεν	κῑνεῖτε	κῑνοῦσῐ(ν)
	subjunctive	κῑνῶ	κῑνῇς	κῑνῇ	κῑνῆτον	κῑνῆτον	κῑνῶμεν	κῑνῆτε	κῑνῶσῐ(ν)
	optative	κῑνοίην, κῑνοῖμῐ	κῑνοίης, κῑνοῖς	κῑνοίη, κῑνοῖ	κῑνοῖτον, κῑνοίητον	κῑνοίτην, κῑνοιήτην	κῑνοῖμεν, κῑνοίημεν	κῑνοῖτε, κῑνοίητε	κῑνοῖεν, κῑνοίησᾰν
	imperative		κῑ́νει	κῑνείτω	κῑνεῖτον	κῑνείτων		κῑνεῖτε	κῑνούντων
middle/passive	indicative	κῑνοῦμαι	κῑνεῖ, κῑνῇ	κῑνεῖται	κῑνεῖσθον	κῑνεῖσθον	κῑνούμεθᾰ	κῑνεῖσθε	κῑνοῦνται
	subjunctive	κῑνῶμαι	κῑνῇ	κῑνῆται	κῑνῆσθον	κῑνῆσθον	κῑνώμεθᾰ	κῑνῆσθε	κῑνῶνται
	optative	κῑνοίμην	κῑνοῖο	κῑνοῖτο	κῑνοῖσθον	κῑνοίσθην	κῑνοίμεθᾰ	κῑνοῖσθε	κῑνοῖντο
	imperative		κῑνοῦ	κῑνείσθω	κῑνεῖσθον	κῑνείσθων		κῑνεῖσθε	κῑνείσθων
		active				middle/passive
infinitive		κῑνεῖν				κῑνεῖσθαι
participle	m	κῑνῶν				κῑνούμενος
	f	κῑνοῦσᾰ				κῑνουμένη
	n	κῑνοῦν				κῑνούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἐκῑ́νεον, ἐκῑνεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκῑ́νεον	ἐκῑ́νεες	ἐκῑ́νεε(ν)	ἐκῑνέετον	ἐκῑνεέτην	ἐκῑνέομεν	ἐκῑνέετε	ἐκῑ́νεον
middle/passive	indicative	ἐκῑνεόμην	ἐκῑνέου	ἐκῑνέετο	ἐκῑνέεσθον	ἐκῑνεέσθην	ἐκῑνεόμεθᾰ	ἐκῑνέεσθε	ἐκῑνέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἐκῑ́νουν, ἐκῑνούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκῑ́νουν	ἐκῑ́νεις	ἐκῑ́νει	ἐκῑνεῖτον	ἐκῑνείτην	ἐκῑνοῦμεν	ἐκῑνεῖτε	ἐκῑ́νουν
middle/passive	indicative	ἐκῑνούμην	ἐκῑνοῦ	ἐκῑνεῖτο	ἐκῑνεῖσθον	ἐκῑνείσθην	ἐκῑνούμεθᾰ	ἐκῑνεῖσθε	ἐκῑνοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κῑνήσω, κῑνήσομαι, κῑνηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κῑνήσω	κῑνήσεις	κῑνήσει	κῑνήσετον	κῑνήσετον	κῑνήσομεν	κῑνήσετε	κῑνήσουσῐ(ν)
	optative	κῑνήσοιμῐ	κῑνήσοις	κῑνήσοι	κῑνήσοιτον	κῑνησοίτην	κῑνήσοιμεν	κῑνήσοιτε	κῑνήσοιεν
middle	indicative	κῑνήσομαι	κῑνήσῃ, κῑνήσει	κῑνήσεται	κῑνήσεσθον	κῑνήσεσθον	κῑνησόμεθᾰ	κῑνήσεσθε	κῑνήσονται
	optative	κῑνησοίμην	κῑνήσοιο	κῑνήσοιτο	κῑνήσοισθον	κῑνησοίσθην	κῑνησοίμεθᾰ	κῑνήσοισθε	κῑνήσοιντο
passive	indicative	κῑνηθήσομαι	κῑνηθήσῃ, κῑνηθήσει	κῑνηθήσεται	κῑνηθήσεσθον	κῑνηθήσεσθον	κῑνηθησόμεθᾰ	κῑνηθήσεσθε	κῑνηθήσονται
	optative	κῑνηθησοίμην	κῑνηθήσοιο	κῑνηθήσοιτο	κῑνηθήσοισθον	κῑνηθησοίσθην	κῑνηθησοίμεθᾰ	κῑνηθήσοισθε	κῑνηθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κῑνήσειν			κῑνήσεσθαι		κῑνηθήσεσθαι
participle	m	κῑνήσων			κῑνησόμενος		κῑνηθησόμενος
	f	κῑνήσουσᾰ			κῑνησομένη		κῑνηθησομένη
	n	κῑνῆσον			κῑνησόμενον		κῑνηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. middle voice sometimes used in passive sense

   Aorist: ἐκῑ́νησᾰ, ἐκῑνησᾰ́μην, ἐκῑνήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκῑ́νησᾰ	ἐκῑ́νησᾰς	ἐκῑ́νησε(ν)	ἐκῑνήσᾰτον	ἐκῑνησᾰ́την	ἐκῑνήσᾰμεν	ἐκῑνήσᾰτε	ἐκῑ́νησᾰν
	subjunctive	κῑνήσω	κῑνήσῃς	κῑνήσῃ	κῑνήσητον	κῑνήσητον	κῑνήσωμεν	κῑνήσητε	κῑνήσωσῐ(ν)
	optative	κῑνήσαιμῐ	κῑνήσειᾰς, κῑνήσαις	κῑνήσειε(ν), κῑνήσαι	κῑνήσαιτον	κῑνησαίτην	κῑνήσαιμεν	κῑνήσαιτε	κῑνήσειᾰν, κῑνήσαιεν
	imperative		κῑ́νησον	κῑνησᾰ́τω	κῑνήσᾰτον	κῑνησᾰ́των		κῑνήσᾰτε	κῑνησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐκῑνησᾰ́μην	ἐκῑνήσω	ἐκῑνήσᾰτο	ἐκῑνήσᾰσθον	ἐκῑνησᾰ́σθην	ἐκῑνησᾰ́μεθᾰ	ἐκῑνήσᾰσθε	ἐκῑνήσᾰντο
	subjunctive	κῑνήσωμαι	κῑνήσῃ	κῑνήσηται	κῑνήσησθον	κῑνήσησθον	κῑνησώμεθᾰ	κῑνήσησθε	κῑνήσωνται
	optative	κῑνησαίμην	κῑνήσαιο	κῑνήσαιτο	κῑνήσαισθον	κῑνησαίσθην	κῑνησαίμεθᾰ	κῑνήσαισθε	κῑνήσαιντο
	imperative		κῑ́νησαι	κῑνησᾰ́σθω	κῑνήσᾰσθον	κῑνησᾰ́σθων		κῑνήσᾰσθε	κῑνησᾰ́σθων
passive	indicative	ἐκῑνήθην	ἐκῑνήθης	ἐκῑνήθη	ἐκῑνήθητον	ἐκῑνηθήτην	ἐκῑνήθημεν	ἐκῑνήθητε	ἐκῑνήθησᾰν
	subjunctive	κῑνηθῶ	κῑνηθῇς	κῑνηθῇ	κῑνηθῆτον	κῑνηθῆτον	κῑνηθῶμεν	κῑνηθῆτε	κῑνηθῶσῐ(ν)
	optative	κῑνηθείην	κῑνηθείης	κῑνηθείη	κῑνηθεῖτον, κῑνηθείητον	κῑνηθείτην, κῑνηθειήτην	κῑνηθεῖμεν, κῑνηθείημεν	κῑνηθεῖτε, κῑνηθείητε	κῑνηθεῖεν, κῑνηθείησᾰν
	imperative		κῑνήθητῐ	κῑνηθήτω	κῑνήθητον	κῑνηθήτων		κῑνήθητε	κῑνηθέντων
		active			middle		passive
infinitive		κῑνῆσαι			κῑνήσᾰσθαι		κῑνηθῆναι
participle	m	κῑνήσᾱς			κῑνησᾰ́μενος		κῑνηθείς
	f	κῑνήσᾱσᾰ			κῑνησᾰμένη		κῑνηθεῖσᾰ
	n	κῑνῆσᾰν			κῑνησᾰ́μενον		κῑνηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: κεκῑ́νηκᾰ, κεκῑ́νημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεκῑ́νηκᾰ	κεκῑ́νηκᾰς	κεκῑ́νηκε(ν)	κεκῑνήκᾰτον	κεκῑνήκᾰτον	κεκῑνήκᾰμεν	κεκῑνήκᾰτε	κεκῑνήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κεκῑνήκω	κεκῑνήκῃς	κεκῑνήκῃ	κεκῑνήκητον	κεκῑνήκητον	κεκῑνήκωμεν	κεκῑνήκητε	κεκῑνήκωσῐ(ν)
	optative	κεκῑνήκοιμῐ, κεκῑνηκοίην	κεκῑνήκοις, κεκῑνηκοίης	κεκῑνήκοι, κεκῑνηκοίη	κεκῑνήκοιτον	κεκῑνηκοίτην	κεκῑνήκοιμεν	κεκῑνήκοιτε	κεκῑνήκοιεν
	imperative		κεκῑ́νηκε	κεκῑνηκέτω	κεκῑνήκετον	κεκῑνηκέτων		κεκῑνήκετε	κεκῑνηκόντων
middle/passive	indicative	κεκῑ́νημαι	κεκῑ́νησαι	κεκῑ́νηται	κεκῑ́νησθον	κεκῑ́νησθον	κεκῑνήμεθᾰ	κεκῑ́νησθε	κεκῑ́νηνται
	subjunctive	κεκῑνημένος ὦ	κεκῑνημένος ᾖς	κεκῑνημένος ᾖ	κεκῑνημένω ἦτον	κεκῑνημένω ἦτον	κεκῑνημένοι ὦμεν	κεκῑνημένοι ἦτε	κεκῑνημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κεκῑνημένος εἴην	κεκῑνημένος εἴης	κεκῑνημένος εἴη	κεκῑνημένω εἴητον, εἶτον	κεκῑνημένω εἰήτην, εἴτην	κεκῑνημένοι εἴημεν, εἶμεν	κεκῑνημένοι εἴητε, εἶτε	κεκῑνημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κεκῑ́νησο	κεκῑνήσθω	κεκῑ́νησθον	κεκῑνήσθων		κεκῑ́νησθε	κεκῑνήσθων
		active				middle/passive
infinitive		κεκῑνηκέναι				κεκῑνῆσθαι
participle	m	κεκῑνηκώς				κεκῑνημένος
	f	κεκῑνηκυῖᾰ				κεκῑνημένη
	n	κεκῑνηκός				κεκῑνημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: κεκῑνήκειν, κεκῑνήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεκῑνήκειν, κεκῑνήκη	κεκῑνήκεις, κεκῑνήκης	κεκῑνήκει(ν)	κεκῑνήκετον	κεκῑνηκέτην	κεκῑνήκεμεν	κεκῑνήκετε	κεκῑνήκεσᾰν
middle/passive	indicative	κεκῑνήμην	κεκῑ́νησο	κεκῑ́νητο	κεκῑ́νησθον	κεκῑνήσθην	κεκῑνήμεθᾰ	κεκῑ́νησθε	κεκῑ́νηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: ἐκεκῑνήκειν, ἐκεκῑνήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεκῑνήκειν, ἐκεκῑνήκη	ἐκεκῑνήκεις, ἐκεκῑνήκης	ἐκεκῑνήκει(ν)	ἐκεκῑνήκετον	ἐκεκῑνηκέτην	ἐκεκῑνήκεμεν	ἐκεκῑνήκετε	ἐκεκῑνήκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐκεκῑνήμην	ἐκεκῑ́νησο	ἐκεκῑ́νητο	ἐκεκῑ́νησθον	ἐκεκῑνήσθην	ἐκεκῑνήμεθᾰ	ἐκεκῑ́νησθε	ἐκεκῑ́νηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ᾰ̓μφῐπερῐκῑνέω (ămphĭperĭkīnéō)
• ᾰ̓νᾰκῑνέω (ănăkīnéō)
• ᾰ̓ντῐκῑνέω (ăntĭkīnéō)
• ᾰ̓ποκῑνέω (ăpokīnéō)
• αὐτοκῑνέω (autokīnéō)
• δῐᾰκῑνέω (dĭăkīnéō)
• ἐγκῑνέομαι (enkīnéomai)
• ἐγκῑνέω (enkīnéō)
• ἐκκῑνέω (ekkīnéō)
• ἐπῐκῑνέω (epĭkīnéō)
• θῠοσκῑνέω (thŭoskīnéō)
• ῑ̓βῡκῑνέω (ībūkīnéō)
• κᾰτᾰκῑνέω (kătăkīnéō)
• λογοκῑνέω (logokīnéō)
• μετᾰκῑνέω (metăkīnéō)
• πᾰρᾰκῑνέω (părăkīnéō)
• περῐκῑνέω (perĭkīnéō)
• προᾰνᾰκῑνέω (proănăkīnéō)
• προδῐᾰκῑνέω (prodĭăkīnéō)
• προκῑνέω (prokīnéō)
• προσᾰνᾰκῑνέω (prosănăkīnéō)
• προσκῑνέομαι (proskīnéomai)
• προσκῑνέω (proskīnéō)
• σῠγκῑνέω (sŭnkīnéō)
• σῠμμετᾰκῑνέω (sŭmmetăkīnéō)
• σῠμπᾰρᾰκῑνέω (sŭmpărăkīnéō)
• σῠμπερῐκῑνέω (sŭmperĭkīnéō)
• σῠνᾰνᾰκῑνέω (sŭnănăkīnéō)
• ῠ̔πᾰνᾰκῑνέω (hŭpănăkīnéō)
• ῠ̔πᾰποκῑνέω (hŭpăpokīnéō)
• ῠ̔πεκκῑνέω (hŭpekkīnéō)
• ῠ̔ποκῑνέω (hŭpokīnéō)

Related terms

• εὐκῑ́νητος (eukī́nētos)
• κῑ́νημᾰ (kī́nēmă)
• κῑ́νησῐς (kī́nēsĭs)
• κῑνητέος (kīnētéos)
• κῑνητήρ (kīnētḗr)
• κῑνητήρῐος (kīnētḗrĭos)
• κῑνητής (kīnētḗs)
• κῑνητῐκός (kīnētĭkós)
• κῑνητός (kīnētós)
• κῑ́νητρον (kī́nētron)
• κῑ́νῠμαι (kī́nŭmai)
• κῐ́ω (kĭ́ō)

Descendants

• Greek: κινώ (kinó)

Further reading

• “κινέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “κινέω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “κινέω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• κινέω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• κινέω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “κινέω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G2795 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• κινέω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011