σκυτάλη

Ancient Greek

Alternative forms

• σκύταλον (skútalon)

Etymology

The origin is unknown.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /sky.tá.lɛː/ → /scyˈta.li/ → /sciˈta.li/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /sky.tá.lɛː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /skyˈta.le̝/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /scyˈta.li/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /scyˈta.li/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /sciˈta.li/

Noun

σκῠτάλη • (skŭtálē) f (genitive σκῠτάλης); first declension

1. A staff, a cudgel, a club
2. (historical) A scytale, a baton used in Sparta as a cypher for writing dispatches
3. A pole or staff like those of a sedan chair
4. A strickle for levelling grain
5. A wooden tally or ticket on a money bag
6. A rod of metal or ivory
7. A scourge whip
8. A handle or lever in a machine
9. A handspike for turning a wheel
10. A sucker from a stem
11. A serpent of uniform roundness and thickness
12. (anatomy) A phalanx

Inflection

First declension of ἡ σκῠτάλη; τῆς σκῠτάλης (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ σκῠτάλη hē skŭtálē	τὼ σκῠτάλᾱ tṑ skŭtálā	αἱ σκῠτάλαι hai skŭtálai
Genitive	τῆς σκῠτάλης tês skŭtálēs	τοῖν σκῠτάλαιν toîn skŭtálain	τῶν σκῠταλῶν tôn skŭtalôn
Dative	τῇ σκῠτάλῃ tēî skŭtálēi	τοῖν σκῠτάλαιν toîn skŭtálain	ταῖς σκῠτάλαις taîs skŭtálais
Accusative	τὴν σκῠτάλην tḕn skŭtálēn	τὼ σκῠτάλᾱ tṑ skŭtálā	τᾱ̀ς σκῠτάλᾱς tā̀s skŭtálās
Vocative	σκῠτάλη skŭtálē	σκῠτάλᾱ skŭtálā	σκῠτάλαι skŭtálai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• σκυταλίας (skutalías)
• σκυτάλιον (skutálion)
• σκυταλίς (skutalís)
• σκυταλισμός (skutalismós)
• σκυταλόομαι (skutalóomai)
• σκυτάλωσις (skutálōsis)
• σκυταλωτός (skutalōtós)

Descendants

• → Arabic: إِسْقَاطُولِيّ (ʔisqāṭūliyy, “the beam of wood or handle or lever used in simple machines”)
• → English: skytale
• > Greek: σκυτάλη (skytáli) (inherited)
• → Latin: scytalē
  • → English: scytale

Further reading

• “σκυτάλη”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• σκυτάλη in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• σκυτάλη, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

Greek

Etymology

From Ancient Greek σκῠτάλη (skŭtálē)

Noun

σκυτάλη • (skytáli) f (plural σκυτάλες)

1. (athletics) baton (in relay races)
2. (historical) scytale (simple Spartan cryptographic device)

Declension

Declension of σκυτάλα

	singular	plural
nominative	σκυτάλα (skytála)	σκυτάλες (skytáles)
genitive	σκυτάλας (skytálas)	—
accusative	σκυτάλα (skytála)	σκυτάλες (skytáles)
vocative	σκυτάλα (skytála)	σκυτάλες (skytáles)

There is a rare genitive plural form: σκυταλών