چنگال

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Ottoman Turkish[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Persian چنگال(čangâl, hook).

Noun[edit]

چنگال (çengel)

  1. hook

Descendants[edit]


Persian[edit]

Persian Wikipedia has an article on:
Wikipedia fa

Etymology[edit]

Compare چنگ(čang).

چنگال (čangâl)

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

چنگال (čangâl) (plural چنگال‌ها(čangâl-hâ))

  1. fork
  2. hook
  3. claw, talon
    • c. 1260, Rumi, “3:3984”, in The Masnavi:
      گربه مرگست و مرض چنگال او، می‌زند بر مرغ و پر و بال او.‎‎
      gorbe marg-ast o maraz čangâl-e u, mi-zanad bar morġ o par o bâl-e u.
      the cat is death and disease is its claws; it strikes the bird, and its feathers and wings.

Inflection[edit]

Enclitic-attached forms of چنگال (čangâl)
Basic forms of چنگال (čangâl)
singular plural
bare چنگال
(čangấl)
چنگال‌ها
(čangâl-hấ)
چنگالا
(čangâlấ)
definitive direct object چنگال را
(čangấl râ)
چنگال رو
(čangấlo)
چنگال‌ها را
(čangâl-hấ râ)
چنگالا رو
(čangâlấ ro)
ezâfe چنگال
(čangấl-e)
چنگال‌های
(čangâl-hấ-ye)
چنگالای
(čangâlấ-ye)
marked indefinite
or relative definite
چنگالی
(čangấl-i)
چنگال‌هایی
(čangâlấn-i, čangâl-hấ-i)
چنگالایی
(čangâlấi)
Colloquial.
Possessive forms of چنگال (čangâl)
singular plural
1st person singular
(“my”)
چنگالم
(čangấlam)
چنگال‌هایم
(čangâl-hấyam)
چنگال‌هام، چنگالام
(čangâlấm)
2nd person singular
(“your”)
چنگالت
(čangấlat)
[Term?]
(čangấlet)
چنگال‌هایت
(čangâl-hấyat)
چنگال‌هات، چنگالات
(čangâlất)
3rd person singular
(“his, her, its”)
چنگالش
(čangấlaš)
[Term?]
(čangấleš)
چنگال‌هایش
(čangâl-hấyaš)
چنگال‌هاش، چنگالاش
(čangâlấš)
1st plural
(“our”)
چنگالمان
(čangấlemân)
چنگالمون
(čangấlemun)
چنگال‌هایمان
(čangâl-hấyemân)
چنگال‌هامون، چنگالامون
(čangâlấmun)
2nd plural
(“your”)
چنگالتان
(čangấletân)
چنگالتون
(čangấletun)
چنگال‌هایتان
(čangâl-hấyetân)
چنگال‌هاتون، چنگالاتون
(čangâlấtun)
3rd plural
(“their”)
چنگالشان
(čangấlešân)
چنگالشون
(čangấlešun)
چنگال‌هایشان
(čangâl-hấyešân)
چنگال‌هاشون، چنگالاشون
(čangâlấšun)
Colloquial.

Descendants[edit]


Urdu[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Classical Persian چنگال(čangāl).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

چَن٘گال (caṅgālm (Hindi spelling चंगाल)

  1. claw (of a hunting animal); talon (of a bird)
    Synonym: پَنجا(pañjā)

Declension[edit]

Declension of چنگال
singular plural
direct چَن٘گال(caṅgāl) چَن٘گال(caṅgāl)
oblique چَن٘گال(caṅgāl) چَن٘گالوں(caṅgālō̃)
vocative چَن٘گال(caṅgāl) چَن٘گالو(caṅgālō)

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • چنگال”, in اُردُو لُغَت (in Urdu), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
  • چَن٘گال”, in Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English], Noida, India: Rekhta Foundation, 2021.
  • Qureshi, Bashir Ahmad (1971), “چنگل”, in Kitabistan's 20th Century Standard Dictionary‎, Lahore: Kitabistan Pub. Co.
  • Platts, John T. (1884), “چنگال”, in A dictionary of Urdu, classical Hindi, and English, London: W. H. Allen & Co.