पुर

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit पुर (pura).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

पुर (purm

  1. town, city; village
  2. fortress

Declension[edit]

Declension of पुर
singular plural
direct पुर (pur) पुर (pur)
oblique पुर (pur) पुरों (purõ)
vocative पुर (pur) पुरो (puro)

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *pl̥h₁- (stronghold). Cognates include Ancient Greek πόλις (pólis) and Lithuanian pilis.

Noun[edit]

पुर (puran

  1. fortress, castle, city, town
  2. the female apartments, gynaeceum
  3. house, abode, residence, receptacle
  4. an upper story
  5. brothel
  6. body
  7. skin
  8. a species of Cyperus
  9. name of a constellation
  10. a leaf rolled into the shape of a funnel
  11. name of the subdivisions of the vedānta

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरम् (puram)
Gen. sg. पुरस्य (purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरम् (puram) पुरे (pure) पुराणि (purāṇi)
Vocative पुर (pura) पुरे (pure) पुराणि (purāṇi)
Accusative पुरम् (puram) पुरे (pure) पुराणि (purāṇi)
Instrumental पुरेण (pureṇa) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरैः (puraiḥ)
Dative पुरा (purā) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Ablative पुरात् (purāt) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य (purasya) पुरयोः (purayoḥ) पुराणाम् (purāṇām)
Locative पुरे (pure) पुरयोः (purayoḥ) पुरेषु (pureṣu)

Proper noun[edit]

पुर (puram

  1. name of an asura, of another man

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरः (puraḥ)
Gen. sg. पुरस्य (purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरः (puraḥ) पुरौ (purau) पुराः (purāḥ)
Vocative पुर (pura) पुरौ (purau) पुराः (purāḥ)
Accusative पुरम् (puram) पुरौ (purau) पुरान् (purān)
Instrumental पुरेण (pureṇa) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरैः (puraiḥ)
Dative पुराय (purāya) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Ablative पुरात् (purāt) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य (purasya) पुरयोः (purayoḥ) पुराणाम् (purāṇām)
Locative पुरे (pure) पुरयोः (purayoḥ) पुरेषु (pureṣu)

Noun[edit]

पुर (pura?

  1. a kind of resin, bdellium

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0635