पुर

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit पुर (pura).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

पुर (purm (Urdu spelling پور‎)

  1. town, city; village
  2. fortress

Declension[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *pl̥h₁- (stronghold). Cognates include Ancient Greek πόλις f (pólis) and Lithuanian pilis.

Alternative scripts[edit]

Noun[edit]

पुर (puran

  1. fortress, castle, city, town
  2. the female apartments, gynaeceum
  3. house, abode, residence, receptacle
  4. an upper story
  5. brothel
  6. body
  7. skin
  8. a species of Cyperus
  9. name of a constellation
  10. a leaf rolled into the shape of a funnel
  11. name of the subdivisions of the vedānta

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरम् (puram)
Gen. sg. पुरस्य (purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरम् (puram) पुरे (pure) पुराणि (purāṇi)
Vocative पुर (pura) पुरे (pure) पुराणि (purāṇi)
Accusative पुरम् (puram) पुरे (pure) पुराणि (purāṇi)
Instrumental पुरेण (pureṇa) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरैः (puraiḥ)
Dative पुराय (purāya) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Ablative पुरात् (purāt) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य (purasya) पुरयोः (purayoḥ) पुराणाम् (purāṇām)
Locative पुरे (pure) पुरयोः (purayoḥ) पुरेषु (pureṣu)


Descendants[edit]

  • Indonesian: pura, puri

Proper noun[edit]

पुर (puram

  1. name of an asura, of another man

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरः (puraḥ)
Gen. sg. पुरस्य (purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरः (puraḥ) पुरौ (purau) पुराः (purāḥ)
Vocative पुर (pura) पुरौ (purau) पुराः (purāḥ)
Accusative पुरम् (puram) पुरौ (purau) पुरान् (purān)
Instrumental पुरेण (pureṇa) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरैः (puraiḥ)
Dative पुराय (purāya) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Ablative पुरात् (purāt) पुराभ्याम् (purābhyām) पुरेभ्यः (purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य (purasya) पुरयोः (purayoḥ) पुराणाम् (purāṇām)
Locative पुरे (pure) पुरयोः (purayoḥ) पुरेषु (pureṣu)

Noun[edit]

पुर (pura?

  1. a kind of resin, bdellium

References[edit]