पुर

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *pl̥h₁- ‎(stronghold). Cognates include Ancient Greek πόλις ‎(pólis) and Lithuanian pilis.

Adjective[edit]

पुर ‎(pura)

  1. a kind of resin, bdellium

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरः ‎(puraḥ)
Gen. sg. पुरस्य ‎(purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरः ‎(puraḥ) पुरौ ‎(purau) पुराः ‎(purāḥ)
Vocative पुर ‎(pura) पुरौ ‎(purau) पुराः ‎(purāḥ)
Accusative पुरम् ‎(puram) पुरौ ‎(purau) पुरान् ‎(purān)
Instrumental पुरेण ‎(pureṇa) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरैः ‎(puraiḥ)
Dative पुराय ‎(purāya) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Ablative पुरात् ‎(purāt) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य ‎(purasya) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुराणाम् ‎(purāṇām)
Locative पुरे ‎(pure) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुरेषु ‎(pureṣu)
Feminine ā-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरा ‎(purā)
Gen. sg. पुरायाः ‎(purāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पुरा ‎(purā) पुरे ‎(pure) पुराः ‎(purāḥ)
Vocative पुरे ‎(pure) पुरे ‎(pure) पुराः ‎(purāḥ)
Accusative पुराम् ‎(purām) पुरे ‎(pure) पुराः ‎(purāḥ)
Instrumental पुरया ‎(purayā) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुराभिः ‎(purābhiḥ)
Dative पुरायै ‎(purāyai) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुराभ्यः ‎(purābhyaḥ)
Ablative पुरायाः ‎(purāyāḥ) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुराभ्यः ‎(purābhyaḥ)
Genitive पुरायाः ‎(purāyāḥ) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुराणाम् ‎(purāṇām)
Locative पुरायाम् ‎(purāyām) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुरासु ‎(purāsu)
Neuter a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरम् ‎(puram)
Gen. sg. पुरस्य ‎(purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरम् ‎(puram) पुरे ‎(pure) पुराणि ‎(purāṇi)
Vocative पुर ‎(pura) पुरे ‎(pure) पुराणि ‎(purāṇi)
Accusative पुरम् ‎(puram) पुरे ‎(pure) पुराणि ‎(purāṇi)
Instrumental पुरेण ‎(pureṇa) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरैः ‎(puraiḥ)
Dative पुरा ‎(purā) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Ablative पुरात् ‎(purāt) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य ‎(purasya) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुराणाम् ‎(purāṇām)
Locative पुरे ‎(pure) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुरेषु ‎(pureṣu)

Noun[edit]

पुर ‎(puran

  1. fortress, castle, city, town
  2. the female apartments, gynaeceum
  3. house, abode, residence, receptacle
  4. an upper story
  5. brothel
  6. body
  7. skin
  8. a species of Cyperus
  9. name of a constellation
  10. a leaf rolled into the shape of a funnel
  11. name of the subdivisions of the vedānta

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरम् ‎(puram)
Gen. sg. पुरस्य ‎(purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरम् ‎(puram) पुरे ‎(pure) पुराणि ‎(purāṇi)
Vocative पुर ‎(pura) पुरे ‎(pure) पुराणि ‎(purāṇi)
Accusative पुरम् ‎(puram) पुरे ‎(pure) पुराणि ‎(purāṇi)
Instrumental पुरेण ‎(pureṇa) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरैः ‎(puraiḥ)
Dative पुरा ‎(purā) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Ablative पुरात् ‎(purāt) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य ‎(purasya) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुराणाम् ‎(purāṇām)
Locative पुरे ‎(pure) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुरेषु ‎(pureṣu)

Proper noun[edit]

पुर ‎(puram

  1. name of an asura, of another man

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पुर
Nom. sg. पुरः ‎(puraḥ)
Gen. sg. पुरस्य ‎(purasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरः ‎(puraḥ) पुरौ ‎(purau) पुराः ‎(purāḥ)
Vocative पुर ‎(pura) पुरौ ‎(purau) पुराः ‎(purāḥ)
Accusative पुरम् ‎(puram) पुरौ ‎(purau) पुरान् ‎(purān)
Instrumental पुरेण ‎(pureṇa) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरैः ‎(puraiḥ)
Dative पुराय ‎(purāya) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Ablative पुरात् ‎(purāt) पुराभ्याम् ‎(purābhyām) पुरेभ्यः ‎(purebhyaḥ)
Genitive पुरस्य ‎(purasya) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुराणाम् ‎(purāṇām)
Locative पुरे ‎(pure) पुरयोः ‎(purayoḥ) पुरेषु ‎(pureṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0635