भिन्न

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit भिन्न (bhinná).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /bʱɪn.nᵊ/, [bʱɪ̃n̪.n̪ᵊ]

Adjective[edit]

भिन्न (bhinna) (indeclinable)

  1. separate (divided, not together)
  2. different (not the same; unlike)
  3. split (physically separated)

Related terms[edit]

Noun[edit]

भिन्न (bhinnam

  1. (mathematics) a fraction (a part or proportion of a number)

Declension[edit]

References[edit]


Marathi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit भिन्न (bhinná).

Adjective[edit]

भिन्न (bhinna)

  1. different, separate, distinct, different
  2. divided

Noun[edit]

भिन्न (bhinnan

  1. (mathematics) a fraction (a part or proportion of a number)

References[edit]

  • Berntsen, Maxine, “भिन्न”, in A Basic Marathi-English Dictionary, New Delhi: American Institute of Indian Studies, 1982-1983.
  • Molesworth, James Thomas, “भिन्न”, in A dictionary, Marathi and English, Bombay: Printed for government at the Bombay Education Society's Press, 1857.

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *bʰidnás, from Proto-Indo-Iranian *bʰidnás, from Proto-Indo-European *bʰidnós, from *bʰeyd- (to split, to break). Cognate with Latin fissus, Old English bītan (whence English bite).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

भिन्न (bhinná)

  1. broken, split, shattered
  2. destroyed

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of भिन्न
Nom. sg. भिन्नः (bhinnaḥ)
Gen. sg. भिन्नस्य (bhinnasya)
Singular Dual Plural
Nominative भिन्नः (bhinnaḥ) भिन्नौ (bhinnau) भिन्नाः (bhinnāḥ)
Vocative भिन्न (bhinna) भिन्नौ (bhinnau) भिन्नाः (bhinnāḥ)
Accusative भिन्नम् (bhinnam) भिन्नौ (bhinnau) भिन्नान् (bhinnān)
Instrumental भिन्नेन (bhinnena) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नैः (bhinnaiḥ)
Dative भिन्नाय (bhinnāya) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नेभ्यः (bhinnebhyaḥ)
Ablative भिन्नात् (bhinnāt) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नेभ्यः (bhinnebhyaḥ)
Genitive भिन्नस्य (bhinnasya) भिन्नयोः (bhinnayoḥ) भिन्नानाम् (bhinnānām)
Locative भिन्ने (bhinne) भिन्नयोः (bhinnayoḥ) भिन्नेषु (bhinneṣu)
Feminine ā-stem declension of भिन्न
Nom. sg. भिन्ना (bhinnā)
Gen. sg. भिन्नायाः (bhinnāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative भिन्ना (bhinnā) भिन्ने (bhinne) भिन्नाः (bhinnāḥ)
Vocative भिन्ने (bhinne) भिन्ने (bhinne) भिन्नाः (bhinnāḥ)
Accusative भिन्नाम् (bhinnām) भिन्ने (bhinne) भिन्नाः (bhinnāḥ)
Instrumental भिन्नया (bhinnayā) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नाभिः (bhinnābhiḥ)
Dative भिन्नायै (bhinnāyai) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नाभ्यः (bhinnābhyaḥ)
Ablative भिन्नायाः (bhinnāyāḥ) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नाभ्यः (bhinnābhyaḥ)
Genitive भिन्नायाः (bhinnāyāḥ) भिन्नयोः (bhinnayoḥ) भिन्नानाम् (bhinnānām)
Locative भिन्नायाम् (bhinnāyām) भिन्नयोः (bhinnayoḥ) भिन्नासु (bhinnāsu)
Neuter a-stem declension of भिन्न
Nom. sg. भिन्नम् (bhinnam)
Gen. sg. भिन्नस्य (bhinnasya)
Singular Dual Plural
Nominative भिन्नम् (bhinnam) भिन्ने (bhinne) भिन्नानि (bhinnāni)
Vocative भिन्न (bhinna) भिन्ने (bhinne) भिन्नानि (bhinnāni)
Accusative भिन्नम् (bhinnam) भिन्ने (bhinne) भिन्नानि (bhinnāni)
Instrumental भिन्नेन (bhinnena) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नैः (bhinnaiḥ)
Dative भिन्नाय (bhinnāya) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नेभ्यः (bhinnebhyaḥ)
Ablative भिन्नात् (bhinnāt) भिन्नाभ्याम् (bhinnābhyām) भिन्नेभ्यः (bhinnebhyaḥ)
Genitive भिन्नस्य (bhinnasya) भिन्नयोः (bhinnayoḥ) भिन्नानाम् (bhinnānām)
Locative भिन्ने (bhinne) भिन्नयोः (bhinnayoḥ) भिन्नेषु (bhinneṣu)