शून्य

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Hindi numbers

0
1  > 
    Cardinal : शून्य ‎(śūnya)
    Ordinal : शून्यवां ‎(śūnyavā̃)

Etymology[edit]

From Sanskrit शून्य ‎(śūnya).

Pronunciation[edit]

Numeral[edit]

शून्य ‎(śūnya), Urdu spelling: شونیہ

  1. (cardinal) zero; 0
    मेरे पास शून्य रुपये है।
    mere pās śūnya rupye hai.
    I have zero rupees with me.

Synonyms[edit]

Noun[edit]

शून्य ‎(śūnya? ‎(Urdu spelling شونیہ)

  1. nil
  2. nothing
  3. squat
  4. naught
  5. null
  6. nothingness

Adjective[edit]

शून्य ‎(śūnya) ‎(Urdu spelling شونیہ)

  1. void
  2. empty
  3. vacuous
  4. devoid of matter

Nepali[edit]

Numeral[edit]

शून्य ‎(śūnya), pronounced सुन्ना (sunnā)

  1. (cardinal) zero

Adjective[edit]

शून्य ‎(śūnya), pronounced सुन्ने (sunne)

  1. empty, void

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Formed from Proto-Indo-European *ḱówH-, related to Latin cavus ‎(hollow).

Noun[edit]

शून्य ‎(śūnyan

  1. zero
  2. (mathematics) cipher, cypher

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of शून्य
Nom. sg. शून्यम् ‎(śūnyam)
Gen. sg. शून्यस्य ‎(śūnyasya)
Singular Dual Plural
Nominative शून्यम् ‎(śūnyam) शून्ये ‎(śūnye) शून्यानि ‎(śūnyāni)
Vocative शून्य ‎(śūnya) शून्ये ‎(śūnye) शून्यानि ‎(śūnyāni)
Accusative शून्यम् ‎(śūnyam) शून्ये ‎(śūnye) शून्यानि ‎(śūnyāni)
Instrumental शून्येन ‎(śūnyena) शून्याभ्याम् ‎(śūnyābhyām) शून्यैः ‎(śūnyaiḥ)
Dative शून्या ‎(śūnyā) शून्याभ्याम् ‎(śūnyābhyām) शून्येभ्यः ‎(śūnyebhyaḥ)
Ablative शून्यात् ‎(śūnyāt) शून्याभ्याम् ‎(śūnyābhyām) शून्येभ्यः ‎(śūnyebhyaḥ)
Genitive शून्यस्य ‎(śūnyasya) शून्ययोः ‎(śūnyayoḥ) शून्यानाम् ‎(śūnyānām)
Locative शून्ये ‎(śūnye) शून्ययोः ‎(śūnyayoḥ) शून्येषु ‎(śūnyeṣu)

Adjective[edit]

शून्य ‎(śūnya)

  1. blank, deserted
  2. empty, void
  3. destitute of

Descendants[edit]