afslanken
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]afslanken
- (intransitive) to slim, to become slimmer
Inflection
[edit]Conjugation of afslanken (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | afslanken | |||
past singular | slankte af | |||
past participle | afgeslankt | |||
infinitive | afslanken | |||
gerund | afslanken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | slank af | slankte af | afslank | afslankte |
2nd person sing. (jij) | slankt af, slank af2 | slankte af | afslankt | afslankte |
2nd person sing. (u) | slankt af | slankte af | afslankt | afslankte |
2nd person sing. (gij) | slankt af | slankte af | afslankt | afslankte |
3rd person singular | slankt af | slankte af | afslankt | afslankte |
plural | slanken af | slankten af | afslanken | afslankten |
subjunctive sing.1 | slanke af | slankte af | afslanke | afslankte |
subjunctive plur.1 | slanken af | slankten af | afslanken | afslankten |
imperative sing. | slank af | |||
imperative plur.1 | slankt af | |||
participles | afslankend | afgeslankt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |