aithin

See also: Aithin

Irish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈahənʲ/
• (Galway) IPA^(key): /ˈeːhənʲ/, /ænʲ/, (Cois Fharraige) [æːnʲ]

Etymology 1

From Middle Irish aithnid, aithnigid, aithintigid (“to know, recognise”), from aithne, from Old Irish ad·gnin.

Verb

aithin (present analytic aithníonn, future analytic aithneoidh, verbal noun aithint, past participle aitheanta)

1. (transitive) know, recognize, identify

   Aithníonn ciaróg ciaróg eile. (proverb)

   It takes one to know one.

   (literally, “A beetle recognizes another beetle.”)

2. (transitive) acknowledge
3. (transitive) distinguish
4. (transitive) perceive

Conjugation

Conjugation of aithin (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	aithním	aithníonn tú; aithnír†	aithníonn sé, sí	aithnímid; aithníonn muid	aithníonn sibh	aithníonn siad; aithníd†	a aithníonn; a aithníos	aithnítear
past	d'aithin mé; d'aithníos / aithin mé‡; aithníos‡	d'aithin tú; d'aithnís / aithin tú‡; aithnís‡	d'aithin sé, sí / aithin sé, sí‡	d'aithníomar; d'aithin muid / aithníomar‡; aithin muid‡	d'aithin sibh; d'aithníobhair / aithin sibh‡; aithníobhair‡	d'aithin siad; d'aithníodar / aithin siad‡; aithníodar‡	a d'aithin	aithníodh; haithníodh†
past habitual	d'aithnínn / aithnínn‡	d'aithníteá / aithníteá‡	d'aithníodh sé, sí / aithníodh sé, sí‡	d'aithnímis; d'aithníodh muid / aithnímis‡; aithníodh muid‡	d'aithníodh sibh / aithníodh sibh‡	d'aithnídís; d'aithníodh / aithnídís‡; aithníodh siad‡	a d'aithníodh	d'aithnítí / aithnítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	aithneoidh mé; aithneod; aithneochaidh mé†	aithneoidh tú; aithneoir†; aithneochaidh tú†	aithneoidh sé, sí; aithneochaidh sé, sí†	aithneoimid; aithneoidh muid; aithneochaimid†; aithneochaidh muid†	aithneoidh sibh; aithneochaidh sibh†	aithneoidh siad; aithneoid†; aithneochaidh siad†	a aithneoidh; a aithneos; a aithneochaidh†; a aithneochas†	aithneofar; aithneochar†
conditional	d'aithneoinn; d'aithneochainn† / aithneoinn‡; aithneochainn†‡	d'aithneofá; d'aithneochthᆠ/ aithneofá‡; aithneochthᆇ	d'aithneodh sé, sí; d'aithneochadh sé, s토/ aithneodh sé, sí‡; aithneochadh sé, s톇	d'aithneoimis; d'aithneodh muid; d'aithneochaimis†; d'aithneochadh muid† / aithneoimis‡; aithneodh muid‡; aithneochaimis†‡; aithneochadh muid†‡	d'aithneodh sibh; d'aithneochadh sibh† / aithneodh sibh‡; aithneochadh sibh†‡	d'aithneoidís; d'aithneodh siad; d'aithneochaidís†; d'aithneochadh siad† / aithneoidís‡; aithneodh siad‡; aithneochaidís†‡; aithneochadh siad†‡	a d'aithneodh; a d'aithneochadh†	d'aithneofaí; d'aithneochtha토/ aithneofaí‡; aithneochtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go n-aithní mé; go n-aithníod†	go n-aithní tú; go n-aithnír†	go n-aithní sé, sí	go n-aithnímid; go n-aithní muid	go n-aithní sibh	go n-aithní siad; go n-aithníd†	—	go n-aithnítear
past	dá n-aithnínn	dá n-aithníteá	dá n-aithníodh sé, sí	dá n-aithnímis; dá n-aithníodh muid	dá n-aithníodh sibh	dá n-aithnídís; dá n-aithníodh siad	—	dá n-aithnítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	aithním	aithin	aithníodh sé, sí	aithnímis	aithnígí; aithnídh†	aithnídís	—	aithnítear
past participle	aitheanta
verbal noun	aithint

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

• Alternative present analytic: aithneann
• Alternative verbal noun: aithniú

Alternative forms

• aithnigh (Cois Fharraige)

Derived terms

• so-aitheanta (“recognizable; easy to distinguish, to discern”)

Etymology 2

From Old Irish aithnid, aithnigid (“deliver to, commend, command”), from aithne.

Verb

aithin (present analytic aithníonn, future analytic aithneoidh, verbal noun aithint, past participle aitheanta)

1. (transitive) bid, command
2. (transitive, literary) commit, commend (do (“to”))

Conjugation

Conjugation of aithin (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	aithním	aithníonn tú; aithnír†	aithníonn sé, sí	aithnímid; aithníonn muid	aithníonn sibh	aithníonn siad; aithníd†	a aithníonn; a aithníos	aithnítear
past	d'aithin mé; d'aithníos / aithin mé‡; aithníos‡	d'aithin tú; d'aithnís / aithin tú‡; aithnís‡	d'aithin sé, sí / aithin sé, sí‡	d'aithníomar; d'aithin muid / aithníomar‡; aithin muid‡	d'aithin sibh; d'aithníobhair / aithin sibh‡; aithníobhair‡	d'aithin siad; d'aithníodar / aithin siad‡; aithníodar‡	a d'aithin	aithníodh; haithníodh†
past habitual	d'aithnínn / aithnínn‡	d'aithníteá / aithníteá‡	d'aithníodh sé, sí / aithníodh sé, sí‡	d'aithnímis; d'aithníodh muid / aithnímis‡; aithníodh muid‡	d'aithníodh sibh / aithníodh sibh‡	d'aithnídís; d'aithníodh / aithnídís‡; aithníodh siad‡	a d'aithníodh	d'aithnítí / aithnítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	aithneoidh mé; aithneod; aithneochaidh mé†	aithneoidh tú; aithneoir†; aithneochaidh tú†	aithneoidh sé, sí; aithneochaidh sé, sí†	aithneoimid; aithneoidh muid; aithneochaimid†; aithneochaidh muid†	aithneoidh sibh; aithneochaidh sibh†	aithneoidh siad; aithneoid†; aithneochaidh siad†	a aithneoidh; a aithneos; a aithneochaidh†; a aithneochas†	aithneofar; aithneochar†
conditional	d'aithneoinn; d'aithneochainn† / aithneoinn‡; aithneochainn†‡	d'aithneofá; d'aithneochthᆠ/ aithneofá‡; aithneochthᆇ	d'aithneodh sé, sí; d'aithneochadh sé, s토/ aithneodh sé, sí‡; aithneochadh sé, s톇	d'aithneoimis; d'aithneodh muid; d'aithneochaimis†; d'aithneochadh muid† / aithneoimis‡; aithneodh muid‡; aithneochaimis†‡; aithneochadh muid†‡	d'aithneodh sibh; d'aithneochadh sibh† / aithneodh sibh‡; aithneochadh sibh†‡	d'aithneoidís; d'aithneodh siad; d'aithneochaidís†; d'aithneochadh siad† / aithneoidís‡; aithneodh siad‡; aithneochaidís†‡; aithneochadh siad†‡	a d'aithneodh; a d'aithneochadh†	d'aithneofaí; d'aithneochtha토/ aithneofaí‡; aithneochtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go n-aithní mé; go n-aithníod†	go n-aithní tú; go n-aithnír†	go n-aithní sé, sí	go n-aithnímid; go n-aithní muid	go n-aithní sibh	go n-aithní siad; go n-aithníd†	—	go n-aithnítear
past	dá n-aithnínn	dá n-aithníteá	dá n-aithníodh sé, sí	dá n-aithnímis; dá n-aithníodh muid	dá n-aithníodh sibh	dá n-aithnídís; dá n-aithníodh siad	—	dá n-aithnítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	aithním	aithin	aithníodh sé, sí	aithnímis	aithnígí; aithnídh†	aithnídís	—	aithnítear
past participle	aitheanta
verbal noun	aithint

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of aithin

radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
aithin	n-aithin	haithin	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Ó Dónaill, Niall (1977), “aithin”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
• Dinneen, Patrick S. (1904), “aiṫniġim ‘know, recognise’; aiṫnim ‘command’”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 22
• de Bhaldraithe, Tomás (1959), “aithin”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
• “aithin”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026