alaman

See also: Alaman

Central Bikol

Pronunciation

• IPA^(key): /ʔaˈlaman/ [ʔaˈl̪a.man̪]
• Hyphenation: a‧la‧man

Adjective

aláman (intensified alamanon, Basahan spelling ᜀᜎᜋᜈ᜔)

1. dangerous

   Synonyms: peligroso, delikado, mangiri

Derived terms

• pag-alaman

Tagalog

Etymology

Etymology tree

Aramaic עָלְמָאbor.

Classical Syriac ܥܳܠܡܳܐbor.

Arabic عَالَم (ʕālam)der.

Malay alambor.

Tagalog alam

Proto-Austronesian *-an

Proto-Malayo-Polynesian *-an

Proto-Philippine *-an

Tagalog -an

Tagalog alaman

From alam + -an.

Pronunciation

• (Standard Tagalog) IPA^(key): /ʔaˈlaman/ [ʔɐˈlaː.mɐn̪]
• Rhymes: -aman
• Syllabification: a‧la‧man

Noun

alaman (Baybayin spelling ᜀᜎᜋᜈ᜔) (neologism)

1. epistemology

   Synonyms: epistemolohiya, dalub-alaman

References

• Lupon sa Agham (1969), Gonsalo del Rosario, editor, Maugnaying Talasalitaang Pang-agham : Ingles-Pilipino [Correlative Word List for Sciences : English-Filipino] (overall work in English and Tagalog), Manila: National Book Store, Inc., →LCCN, →OL

Anagrams

• Malana

Turkish

Etymology

Possibly from ala +‎ -man.

Adjective

alaman (dialectal)

1. big, large, huge

   Synonyms: büyük, iri, kocaman

2. multicoloured, spotted (of cattle, sheep, etc.)
3. giving milk to each lamb (of a sheep)

Declension

Predicative forms of alaman

present tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I am)	alamanım	alaman mıyım?
sen (you are)	alamansın	alaman mısın?
o (he/she/it is)	alaman / alamandır	alaman mı?
biz (we are)	alamanız	alaman mıyız?
siz (you are)	alamansınız	alaman mısınız?
onlar (they are)	alaman(lar)	alaman(lar) mı?
past tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	alamandım	alaman mıydım?
sen (you were)	alamandın	alaman mıydın?
o (he/she/it was)	alamandı	alaman mıydı?
biz (we were)	alamandık	alaman mıydık?
siz (you were)	alamandınız	alaman mıydınız?
onlar (they were)	alamandılar	alaman mıydılar?
indirect past
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	alamanmışım	alaman mıymışım?
sen (you were)	alamanmışsın	alaman mıymışsın?
o (he/she/it was)	alamanmış	alaman mıymış?
biz (we were)	alamanmışız	alaman mıymışız?
siz (you were)	alamanmışsınız	alaman mıymışsınız?
onlar (they were)	alamanmışlar	alaman mıymışlar?
conditional
	positive declarative	positive interrogative
ben (if I)	alamansam	alaman mıysam?
sen (if you)	alamansan	alaman mıysan?
o (if he/she/it)	alamansa	alaman mıysa?
biz (if we)	alamansak	alaman mıysak?
siz (if you)	alamansanız	alaman mıysanız?
onlar (if they)	alamansalar	alaman mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Noun

alaman (definite accusative alamanı, plural alamanlar) (dialectal)

1. cheese mixed with çökelek

Declension

Declension of alaman

singular plural nominative alaman alamanlar definite accusative alamanı alamanları dative alamana alamanlara locative alamanda alamanlarda ablative alamandan alamanlardan genitive alamanın alamanların Possessive forms nominative singular plural 1st singular alamanım alamanlarım 2nd singular alamanın alamanların 3rd singular alamanı alamanları 1st plural alamanımız alamanlarımız 2nd plural alamanınız alamanlarınız 3rd plural alamanları alamanları definite accusative singular plural 1st singular alamanımı alamanlarımı 2nd singular alamanını alamanlarını 3rd singular alamanını alamanlarını 1st plural alamanımızı alamanlarımızı 2nd plural alamanınızı alamanlarınızı 3rd plural alamanlarını alamanlarını dative singular plural 1st singular alamanıma alamanlarıma 2nd singular alamanına alamanlarına 3rd singular alamanına alamanlarına 1st plural alamanımıza alamanlarımıza 2nd plural alamanınıza alamanlarınıza 3rd plural alamanlarına alamanlarına locative singular plural 1st singular alamanımda alamanlarımda 2nd singular alamanında alamanlarında 3rd singular alamanında alamanlarında 1st plural alamanımızda alamanlarımızda 2nd plural alamanınızda alamanlarınızda 3rd plural alamanlarında alamanlarında ablative singular plural 1st singular alamanımdan alamanlarımdan 2nd singular alamanından alamanlarından 3rd singular alamanından alamanlarından 1st plural alamanımızdan alamanlarımızdan 2nd plural alamanınızdan alamanlarınızdan 3rd plural alamanlarından alamanlarından genitive singular plural 1st singular alamanımın alamanlarımın 2nd singular alamanının alamanlarının 3rd singular alamanının alamanlarının 1st plural alamanımızın alamanlarımızın 2nd plural alamanınızın alamanlarınızın 3rd plural alamanlarının alamanlarının

References

• Çağbayır, Yaşar (2007), “alaman”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 190