assolar
Appearance
Catalan
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]assolar (first-person singular present assolo, first-person singular preterite assolí, past participle assolat); root stress: (Central, Valencia, Balearic) /ɔ/
Conjugation
[edit] Conjugation of assolar (first conjugation)
| infinitive | assolar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | assolant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | assolat | assolada | |||||
| plural | assolats | assolades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | assolo | assoles | assola | assolem | assoleu | assolen | |
| imperfect | assolava | assolaves | assolava | assolàvem | assolàveu | assolaven | |
| future | assolaré | assolaràs | assolarà | assolarem | assolareu | assolaran | |
| preterite | assolí | assolares | assolà | assolàrem | assolàreu | assolaren | |
| conditional | assolaria | assolaries | assolaria | assolaríem | assolaríeu | assolarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | assoli | assolis | assoli | assolem | assoleu | assolin | |
| imperfect | assolés | assolessis | assolés | assoléssim | assoléssiu | assolessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| affirmative | — | assola | assoli | assolem | assoleu | assolin | |
| negative (no) | — | no assolis | no assoli | no assolem | no assoleu | no assolin | |
Further reading
[edit]- “assolar”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “assolar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “assolar” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- “assolar” in Diccionari català-valencià-balear, Antoni Maria Alcover and Francesc de Borja Moll, 1962.
Portuguese
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]
- Hyphenation: as‧so‧lar
Verb
[edit]assolar (first-person singular present assolo, first-person singular preterite assolei, past participle assolado)
Conjugation
[edit] Conjugation of assolar (See Appendix:Portuguese verbs)
1Brazilian Portuguese.
2European Portuguese.
Further reading
[edit]- “assolar”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “assolar”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Categories:
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan verbs
- Catalan first conjugation verbs
- Portuguese terms borrowed from Latin
- Portuguese terms derived from Latin
- Portuguese 3-syllable words
- Portuguese terms with IPA pronunciation
- Portuguese 4-syllable words
- Portuguese lemmas
- Portuguese verbs
- Portuguese verbs ending in -ar