bestralen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

be- +‎ straal ‎(ray) +‎ -en

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

bestralen ‎(past singular bestraalde, past participle bestraald)

  1. to shine upon
  2. to treat with radiotherapy

Conjugation[edit]

Inflection of bestralen (weak, prefixed)
infinitive bestralen
past singular bestraalde
past participle bestraald
infinitive bestralen
gerund bestralen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular bestraal bestraalde
2nd person sing. (jij) bestraalt bestraalde
2nd person sing. (u) bestraalt bestraalde
2nd person sing. (gij) bestraalt bestraalde
3rd person singular bestraalt bestraalde
plural bestralen bestraalden
subjunctive sing.1 bestrale bestraalde
subjunctive plur.1 bestralen bestraalden
imperative sing. bestraal
imperative plur.1 bestraalt
participles bestralend bestraald
1) Archaic.

Derived terms[edit]