blasfemeren
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Alternative forms
[edit]- blasphemeeren (obsolete)
- blasphemeren (obsolete)
Etymology
[edit]From Middle Dutch blasfemeren, from Medieval Latin blasphēmō.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]blasfemeren
- (intransitive) to blaspheme
Inflection
[edit]Conjugation of blasfemeren (weak) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | blasfemeren | |||
past singular | blasfemeerde | |||
past participle | geblasfemeerd | |||
infinitive | blasfemeren | |||
gerund | blasfemeren n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | blasfemeer | blasfemeerde | ||
2nd person sing. (jij) | blasfemeert, blasfemeer2 | blasfemeerde | ||
2nd person sing. (u) | blasfemeert | blasfemeerde | ||
2nd person sing. (gij) | blasfemeert | blasfemeerde | ||
3rd person singular | blasfemeert | blasfemeerde | ||
plural | blasfemeren | blasfemeerden | ||
subjunctive sing.1 | blasfemere | blasfemeerde | ||
subjunctive plur.1 | blasfemeren | blasfemeerden | ||
imperative sing. | blasfemeer | |||
imperative plur.1 | blasfemeert | |||
participles | blasfemerend | geblasfemeerd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |