blauwig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From blauw ‎(blue) +‎ -ig.

Adjective[edit]

blauwig ‎(comparative blauwiger, superlative blauwigst)

  1. bluish, of a colour or shade which resembles or hinges on blue and/or contains some blue

Inflection[edit]

Inflection of blauwig
uninflected blauwig
inflected blauwige
comparative blauwiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial blauwig blauwiger het blauwigst
het blauwigste
indefinite m./f. sing. blauwige blauwigere blauwigste
n. sing. blauwig blauwiger blauwigste
plural blauwige blauwigere blauwigste
definite blauwige blauwigere blauwigste
partitive blauwigs blauwigers

Synonyms[edit]