borduren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

borduren ‎(past singular borduurde, past participle geborduurd)

  1. to embroider
  2. to elaborate, to detail further

Conjugation[edit]

Inflection of borduren (weak)
infinitive borduren
past singular borduurde
past participle geborduurd
infinitive borduren
gerund borduren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular borduur borduurde
2nd person sing. (jij) borduurt borduurde
2nd person sing. (u) borduurt borduurde
2nd person sing. (gij) borduurt borduurde
3rd person singular borduurt borduurde
plural borduren borduurden
subjunctive sing.1 bordure borduurde
subjunctive plur.1 borduren borduurden
imperative sing. borduur
imperative plur.1 borduurt
participles bordurend geborduurd
1) Archaic.

Derived terms[edit]