eerder

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

Reformed by epenthesis of -d- from Middle Dutch eerre, from Old Dutch *ēriro, from Proto-Germanic *airizô, an adjective formed from the comparative adverb *airiz.

Adjective[edit]

eerder (not comparable)

  1. earlier, former
    Zijn eerdere stijl was leuker.
    His former style was funnier.
    Synonym: vroeger
    Antonym: later
  2. previous, prior
    Zijn eerdere voorstellen waren ambitieuzer.
    His initial proposals were more ambitious.
Inflection[edit]
Inflection of eerder
uninflected eerder
inflected eerdere
comparative
positive
predicative/adverbial eerder
indefinite m./f. sing. eerdere
n. sing. eerder
plural eerdere
definite eerdere
partitive

Adverb[edit]

eerder

  1. earlier
    Zoals eerder gezegd!
    As said earlier!
    Synonyms: vroeger, daarstraks
    Antonym: later
  2. before, previously
    Gaan waar niemand eerder is geweest.
    To go where no one has been before.
  3. more, rather
    Dat is eerder een struik dan een boom.
    That's more a bush than a tree.
    Synonym: meer
    Antonym: minder

Etymology 2[edit]

From eren +‎ -er.

Noun[edit]

eerder m (plural eerders, diminutive eerdertje n)

  1. One who pays honor
    Synonyms: eerbetuiger, vereerder

Etymology 3[edit]

From eren +‎ -er.

Noun[edit]

eerder m (plural eerders, diminutive eerdertje n)

  1. plower, plowman or plowboy
    Synonyms: ploeger, ploegman