krachtig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

krachtig (comparative krachtiger, superlative krachtigst)

  1. powerful

Declension[edit]

Inflection of krachtig
uninflected krachtig
inflected krachtige
comparative krachtiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial krachtig krachtiger het krachtigst
het krachtigste
indefinite m./f. sing. krachtige krachtigere krachtigste
n. sing. krachtig krachtiger krachtigste
plural krachtige krachtigere krachtigste
definite krachtige krachtigere krachtigste
partitive krachtigs krachtigers

Adverb[edit]

krachtig

  1. powerfully

Derived terms[edit]