odrzucić

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɔdˈʐu.t͡ɕit͡ɕ/
  • (file)

Verb[edit]

odrzucić pf (imperfective odrzucać)

  1. to reject
    Dziekan odrzucił pana podanie.
    The dean has rejected your request.
    Ojciec odrzucił ją, gdy odkrył, że nie jest jego córką.
    Her father rejected her when he discovered that she's not his daugther.
  2. (medicine) to reject (e.g. a transplant)
    Umarł po tym, jak jego organizm odrzucił przeszczep.
    He died after his system rejected the transplant.
  3. to disavow; to abandon
    Odrzuciliśmy przemoc i protestujemy w sposób pokojowy.
    We have disavowed violence and protest in a peaceful way.
  4. to reply, to retort
  5. to throw back
    • 1993, Fanny Sołomian-Łoc, Getto i gwiadzy, Czytelnik, page 188
      Odchodząc od Klima, Dąbrowski odczepił nagle swój granat i rzucił go w kierunku dowódcy. Ten, nie tracąc przytomności umysłu, złapał go i odrzucił z powrotem, na sekundę przed rozerwaniem. Granat wybuchł u stóp Dąbrowskiego.
  6. to throw away
  7. to take aback
    Kiedy otworzyła drzwi, odrzuciła ją odrażająca woń.
    When she opened the door, she was taken aback by the horrible smell.

Conjugation[edit]

Further reading[edit]