omleiden

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

om +‎ leiden

Verb[edit]

omleiden

  1. To detour, to lead around, to send on a detour.

Inflection[edit]

Inflection of omleiden (weak, separable)
infinitive omleiden
past singular leidde om
past participle omgeleid
infinitive omleiden
gerund omleiden n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular leid om leidde om omleid omleidde
2nd person sing. (jij) leidt om leidde om omleidt omleidde
2nd person sing. (u) leidt om leidde om omleidt omleidde
2nd person sing. (gij) leidt om leidde om omleidt omleidde
3rd person singular leidt om leidde om omleidt omleidde
plural leiden om leidden om omleiden omleidden
subjunctive sing.1 leide om leidde om omleide omleidde
subjunctive plur.1 leiden om leidden om omleiden omleidden
imperative sing. leid om
imperative plur.1 leidt om
participles omleidend omgeleid
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]