onderdrukken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

onder +‎ drukken

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

onderdrukken ‎(past singular onderdrukte, past participle onderdrukt)

  1. to oppress
  2. to suppress
    De troepen onderdrukten het verzet in twee weken.[1] — The troops suppressed the resistance in two weeks.

Conjugation[edit]

Inflection of onderdrukken (weak, prefixed)
infinitive onderdrukken
past singular onderdrukte
past participle onderdrukt
infinitive onderdrukken
gerund onderdrukken n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular onderdruk onderdrukte
2nd person sing. (jij) onderdrukt onderdrukte
2nd person sing. (u) onderdrukt onderdrukte
2nd person sing. (gij) onderdrukt onderdrukte
3rd person singular onderdrukt onderdrukte
plural onderdrukken onderdrukten
subjunctive sing.1 onderdrukke onderdrukte
subjunctive plur.1 onderdrukken onderdrukten
imperative sing. onderdruk
imperative plur.1 onderdrukt
participles onderdrukkend onderdrukt
1) Archaic.

Synonyms[edit]