onderkennen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

onder +‎ kennen

Pronunciation[edit]

  • (file)

Verb[edit]

onderkennen

  1. to be aware of, to understand the importance of

Inflection[edit]

Inflection of onderkennen (weak, prefixed)
infinitive onderkennen
past singular onderkende
past participle onderkend
infinitive onderkennen
gerund onderkennen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular onderken onderkende
2nd person sing. (jij) onderkent onderkende
2nd person sing. (u) onderkent onderkende
2nd person sing. (gij) onderkent onderkende
3rd person singular onderkent onderkende
plural onderkennen onderkenden
subjunctive sing.1 onderkenne onderkende
subjunctive plur.1 onderkennen onderkenden
imperative sing. onderken
imperative plur.1 onderkent
participles onderkennend onderkend
1) Archaic.