ontwinnen
Appearance
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]ontwinnen
- (transitive) to acquire from
- (transitive) to extract from
Conjugation
[edit]| Conjugation of ontwinnen (strong class 3a, prefixed) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | ontwinnen | |||
| past singular | ontwon | |||
| past participle | ontwonnen | |||
| infinitive | ontwinnen | |||
| gerund | ontwinnen n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | ontwin | ontwon | ||
| 2nd person sing. (jij) | ontwint, ontwin2 | ontwon | ||
| 2nd person sing. (u) | ontwint | ontwon | ||
| 2nd person sing. (gij) | ontwint | ontwont | ||
| 3rd person singular | ontwint | ontwon | ||
| plural | ontwinnen | ontwonnen | ||
| subjunctive sing.1 | ontwinne | ontwonne | ||
| subjunctive plur.1 | ontwinnen | ontwonnen | ||
| imperative sing. | ontwin | |||
| imperative plur.1 | ontwint | |||
| participles | ontwinnend | ontwonnen | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||