ordu

See also: Ordu, ordú, and orðu

English

Etymology

From Classical Mongolian ᠣᠷᠳ᠋ᠤ (ordu) that came from Proto-Turkic "Ordu".

Noun

ordu

1. Alternative form of orda.

Anagrams

• doru, dour

Aromanian

Etymology

Ultimately from Latin ordō.

Noun

ordu n

1. order, arrangement, array, string, chain, line, succession

Synonyms

• udopsu

Related terms

• urdin / ordinii

Azerbaijani

Other scripts

Cyrillic		орду
Arabic		اوردو

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *ordu, from Proto-Turkic *or- (“army, place of staying of the army, ruler etc.”), whence also English horde.

Pronunciation

• IPA^(key): [orˈdu]

• Audio (Baku):

  (file)

• Hyphenation: or‧du

Noun

ordu (definite accusative ordunu, plural ordular)

1. army

   Synonyms: silahlı qüvvələr, (South Azerbaijani) ərteş

   Qızıl ordu ― Red Army

Declension

Declension of ordu

	singular	plural
nominative	ordu	ordular
definite accusative	ordunu	orduları
dative	orduya	ordulara
locative	orduda	ordularda
ablative	ordudan	ordulardan
definite genitive	ordunun	orduların

Possessive forms of ordu

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	ordum	ordularım
sənin (“your”)	ordun	orduların
onun (“his/her/its”)	ordusu	orduları
bizim (“our”)	ordumuz	ordularımız
sizin (“your”)	ordunuz	ordularınız
onların (“their”)	ordusu or orduları	orduları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	ordumu	ordularımı
sənin (“your”)	ordunu	ordularını
onun (“his/her/its”)	ordusunu	ordularını
bizim (“our”)	ordumuzu	ordularımızı
sizin (“your”)	ordunuzu	ordularınızı
onların (“their”)	ordusunu or ordularını	ordularını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	orduma	ordularıma
sənin (“your”)	orduna	ordularına
onun (“his/her/its”)	ordusuna	ordularına
bizim (“our”)	ordumuza	ordularımıza
sizin (“your”)	ordunuza	ordularınıza
onların (“their”)	ordusuna or ordularına	ordularına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	ordumda	ordularımda
sənin (“your”)	ordunda	ordularında
onun (“his/her/its”)	ordusunda	ordularında
bizim (“our”)	ordumuzda	ordularımızda
sizin (“your”)	ordunuzda	ordularınızda
onların (“their”)	ordusunda or ordularında	ordularında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	ordumdan	ordularımdan
sənin (“your”)	ordundan	ordularından
onun (“his/her/its”)	ordusundan	ordularından
bizim (“our”)	ordumuzdan	ordularımızdan
sizin (“your”)	ordunuzdan	ordularınızdan
onların (“their”)	ordusundan or ordularından	ordularından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	ordumun	ordularımın
sənin (“your”)	ordunun	ordularının
onun (“his/her/its”)	ordusunun	ordularının
bizim (“our”)	ordumuzun	ordularımızın
sizin (“your”)	ordunuzun	ordularınızın
onların (“their”)	ordusunun or ordularının	ordularının

Derived terms

• ordugah (“military base, camp”)

References

• Orucov, Əliheydər, editor (2006), “ordu”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎^[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 3, Baku: Şərq-Qərb, page 527
• Altun Kitab (2013–), “ordu”, in Azleks

Basque

Etymology

Unknown, given the fact that hours are a roman invention some suggested a borrowing from Latin ordō (“order”). But the semantic shift is dubious and make this theory difficult to believe. On the other hand it has been proposed that this term is native and possessed an older meaning, and when basques entered in contact with romans this older meaning disappeared to shift to "hour".

Pronunciation

• IPA^(key): /ordu/ [or.ð̞u]
• Rhymes: -ordu, -u
• Hyphenation: or‧du

• Audio:

  (file)

Noun

ordu

1. hour

   Synonyms: oren, tenore (Northern)

Declension

Declension of ordu (inan V-stem)

	indefinite	singular	plural	proximal plural
absolutive	ordu	ordua	orduak	orduok
ergative	orduk	orduak	orduek	orduok
dative	orduri	orduari	orduei	orduoi
genitive	orduren	orduaren	orduen	orduon
comitative	ordurekin	orduarekin	orduekin	orduokin
causative	ordurengatik	orduarengatik	orduengatik	orduongatik
benefactive	ordurentzat	orduarentzat	orduentzat	orduontzat
instrumental	orduz	orduaz	orduez	orduotaz
inessive	ordutan	orduan	orduetan	orduotan
locative	ordutako	orduko	orduetako	orduotako
allative	ordutara	ordura	orduetara	orduotara
terminative	ordutaraino	orduraino	orduetaraino	orduotaraino
directive	ordutarantz	ordurantz	orduetarantz	orduotarantz
destinative	ordutarako	ordurako	orduetarako	orduotarako
ablative	ordutatik	ordutik	orduetatik	orduotatik
partitive	ordurik	—	—	—
prolative	ordutzat	—	—	—

Further reading

• “ordu”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
• “ordu”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

Old Irish

Alternative forms

• orddu

Etymology

Unknown.

Noun

ordu f

1. thumb

Inflection

Feminine n-stem

	singular	dual	plural
nominative	ordu	ordainL	ordain
vocative	ordu	ordainL	ordanaH
accusative	ordainN	ordainL	ordanaH
genitive	ordan	ordanL	ordanN
dative	ordainL, orduL	ordanaib	ordanaib

Initial mutations of a following adjective:

• ^H = triggers aspiration
• ^L = triggers lenition
• ^N = triggers nasalization

Descendants

• ⇒ Irish: ordóg

Mutation

Mutation of ordu

radical	lenition	nasalization
ordu (pronounced with /h/ in h-prothesis environments)	ordu	n-ordu

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Old Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “ordu”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اردو (ordu), Proto-Turkic *ordu.

Pronunciation

• IPA^(key): /oɾˈdu/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: or‧du

Noun

ordu (definite accusative orduyu, plural ordular)

1. army
   • 1936 November 2, “Atatürk, bir söylevle kamutayı açtılar”, in Ulusal Birlik:

     Hava ordumuz program dairesinde kuvvetlendirilecektir.

     Our air force program department will be strengthened.

Declension

Declension of ordu

	singular	plural
nominative	ordu	ordular
definite accusative	orduyu	orduları
dative	orduya	ordulara
locative	orduda	ordularda
ablative	ordudan	ordulardan
genitive	ordunun	orduların

Derived terms

• kolordu
• ordonat
• ordubozan
• orducu
• orduevi
• ordugâh
• ordusuz
• orgeneral

Further reading

• “ordu”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “ordu”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “ordu”, in Nişanyan Sözlük