Jump to content

przekazać

From Wiktionary, the free dictionary
See also: przekázać

Old Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    From prze- + kazać. First attested in 1399.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): (10th–15th CE) /pr̝ɛkaːzat͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /pr̝ɛkɒzat͡ɕʲ/

    Verb

    [edit]

    przekazać pf

    1. (attested in Masovia, Greater Poland) to order, to commission
      • 1920 [1424], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume II, number 182, Zakroczym:
        [O kt]hore penødze na mø Anna zalo[wala], thy przekazala dacz Iacubowi
        [[O kt]ore pieniądze na mię Anna żało[wała], ty przekazała dać Jakubowi]
      • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 35:
        Przekazą-ly raycze... poszpolne przykazanye kv thakyey rzeczy, aby kaszdy pr[z]yszed kv *wyednyczy
        [Przekażą-li rajce... pospolne przykazanie ku takiej rzeczy, aby każdy przyszedł ku wietnicy]
    2. (attested in Sieradz-Łęczyca, Lesser Poland) to give away
      • 1897 [1399], Teki Adolfa Pawińskiego[1], volume III, number 4434, Łęczyca Land:
        Debent cognoscere, quod si przekazal Petrus Jacussio, quod Nicolaus de Dambrowka obligaret se easdem pecunias Jacussio soluere, quas Petrus comisit Jacussio
        [Debent cognoscere, quod si przekazał Petrus Jacussio, quod Nicolaus de Dambrowka obligaret se easdem pecunias Jacussio soluere, quas Petrus comisit Jacussio]
      • 1885-2024 [1446], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne[2], volume VIII, Chęciny, page 18:
        Jakom ya nye wząl Andrzegevy cabatha szylą, alle my gy wroczyl na przekazane pyenyądze
        [Jakom ja nie wziął Andrzejewi kabata siłą, ale mi ji wrocił na przekazane pieniądze]
    3. (attested in Lesser Poland, law) to sentence, to judge
      • 1428, Rękopiśmienne luźne ekscerpty z ksiąg sądowych grodzkich i ziemskich, volume CCCXII, Krakow, Biecz, and Czchów, pages 350, 5:
        O przekasszan[y]e rzeczi
        O przekazanie rzeczy
      • 1856-1870 [1434], Antoni Zygmunt Helcel, editor, Starodawne Prawa Polskiego Pomniki[3], volume II, number 2552:
        Johannes... penam sex scotorum Clementi... et judicio sex scotos pro eo, quia receperunt per corulum ad judicium pro przecazane rzeczy, et corulum ipsum Johannem non juuit
        [Johannes... penam sex scotorum Clementi... et judicio sex scotos pro eo, quia receperunt per corulum ad judicium pro przekazane rzeczy, et corulum ipsum Johannem non juuit]

    Derived terms

    [edit]

    Descendants

    [edit]
    • Polish: przekazać
    • Silesian: przekŏzać

    References

    [edit]

    Polish

    [edit]

    Alternative forms

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Old Polish przekazać. By surface analysis, prze- +‎ kazać.

      Pronunciation

      [edit]
       
      • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /pr̝ɛˈkɒ.zat͡ɕ/, (17th–18th c.) /pʂɛˈkɒ.zat͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -azat͡ɕ
      • Syllabification: prze‧ka‧zać

      Verb

      [edit]

      przekazać pf (imperfective przekazywać)

      1. (transitive) to transfer, to pass on, to hand over, to surrender, to give; to hand down, to bequeath (to give someone something that was previously in someone else's possession) [with dative ‘to whom’; or with instrumental ‘with what’; or with dla (+ genitive) ‘for whom’; or with do (+ genitive) ‘to whom/what’; or with na (+ accusative) ‘for what’; or with w (+ accusative) ‘into what’]
      2. (transitive) to convey, to pass on, to communicate (to give someone some piece of information) [with dative ‘to whom’; or with instrumental ‘with what’; or with dla (+ genitive) ‘for whom’]
        Synonym: zaaplikować
      3. (transitive) to transmit, to convey, to communicate (to send a signal to some device or organ) [with z (+ genitive) ‘from what’; or with do (+ genitive) ‘to what’; or with na (+ accusative) ‘for what’]
      4. (transitive) to transfer; to hand over (to deposit money into a account via a post office or bank) [with dative ‘to whom’; or with instrumental ‘with what’; or with na (+ accusative) ‘for what’]
      5. (transitive, Middle Polish, law) to judge, to sentence, to convict

      Conjugation

      [edit]

      Derived terms

      [edit]
      nouns

      Further reading

      [edit]