tütü

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: tutu, Tutu, tutú, tutù, tutū, tūtū, and tự tử

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

From the French tutu, alteration of culcul, infantile reduplication of cul (bottom), from the Latin culus (arse).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈtyty]
  • Hyphenation: tü‧tü

Noun[edit]

tütü (plural tütük)

  1. tutu (balett skirt)

Declension[edit]

Inflection (stem in long/high vowel, front rounded harmony)
singular plural
nominative tütü tütük
accusative tütüt tütüket
dative tütünek tütüknek
instrumental tütüvel tütükkel
causal-final tütüért tütükért
translative tütüvé tütükké
terminative tütüig tütükig
essive-formal tütüként tütükként
essive-modal
inessive tütüben tütükben
superessive tütün tütükön
adessive tütünél tütüknél
illative tütübe tütükbe
sublative tütüre tütükre
allative tütühöz tütükhöz
elative tütüből tütükből
delative tütüről tütükről
ablative tütütől tütüktől
Possessive forms of tütü
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. tütüm tütüim
2nd person sing. tütüd tütüid
3rd person sing. tütüje tütüi
1st person plural tütünk tütüink
2nd person plural tütütök tütüitek
3rd person plural tütüjük tütüik

Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

tütü (definite accusative tütüyü, plural tütüler)

  1. tutu

Declension[edit]