terugkomen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From terug (“back”) + komen (“to come”).
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]terugkomen
- to come back, to return
- (used with “in”) to be echoed in
- Zijn liefde voor de natuur komt terug in zijn schilderijen.
- His love for nature is echoed in his paintings.
- (used with “op”) to go back on; to renege on
- Klager stelt dat werkgever op de gemaakte afspraak is teruggekomen.
- The complainant states that the employer has reneged on the agreement made.
- (used with “op”) to revisit (a topic); to pay renewed attention to
- We zullen in het volgende hoofdstuk nog uitgebreid op deze kwestie terugkomen.
- We will revisit this issue in detail in the next chapter.
Inflection
[edit]Conjugation of terugkomen (strong class 4, irregular, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | terugkomen | |||
past singular | kwam terug | |||
past participle | teruggekomen | |||
infinitive | terugkomen | |||
gerund | terugkomen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | kom terug | kwam terug | terugkom | terugkwam |
2nd person sing. (jij) | komt terug, kom terug2 | kwam terug | terugkomt | terugkwam |
2nd person sing. (u) | komt terug | kwam terug | terugkomt | terugkwam |
2nd person sing. (gij) | komt terug | kwaamt terug | terugkomt | terugkwaamt |
3rd person singular | komt terug | kwam terug | terugkomt | terugkwam |
plural | komen terug | kwamen terug | terugkomen | terugkwamen |
subjunctive sing.1 | kome terug | kwame terug | terugkome | terugkwame |
subjunctive plur.1 | komen terug | kwamen terug | terugkomen | terugkwamen |
imperative sing. | kom terug | |||
imperative plur.1 | komt terug | |||
participles | terugkomend | teruggekomen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |