terugwijken
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]terugwijken
- (intransitive) to retreat (to move backwards or inward)
- 1868, F. C. Donders, “Onderzoek van den Cardiograaf”, in Nederlandsch Archief voor Genees- en Natuurkunde, volume 3, Utrecht: W. F. Dannenfelser, page 89:
- [Z]et bij de inademing de borst zich uit, dan wordt de stethoscoop sterker gedrukt, zwakker daarentegen, wanneer ze bij het inademen terugtrekt.
- If the chest bursts outward, then the stethoscope is pressed harder, but softer, if it burst inward when breathing in.
Inflection
[edit]Conjugation of terugwijken (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | terugwijken | |||
past singular | week terug | |||
past participle | teruggeweken | |||
infinitive | terugwijken | |||
gerund | terugwijken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | wijk terug | week terug | terugwijk | terugweek |
2nd person sing. (jij) | wijkt terug, wijk terug2 | week terug | terugwijkt | terugweek |
2nd person sing. (u) | wijkt terug | week terug | terugwijkt | terugweek |
2nd person sing. (gij) | wijkt terug | weekt terug | terugwijkt | terugweekt |
3rd person singular | wijkt terug | week terug | terugwijkt | terugweek |
plural | wijken terug | weken terug | terugwijken | terugweken |
subjunctive sing.1 | wijke terug | weke terug | terugwijke | terugweke |
subjunctive plur.1 | wijken terug | weken terug | terugwijken | terugweken |
imperative sing. | wijk terug | |||
imperative plur.1 | wijkt terug | |||
participles | terugwijkend | teruggeweken | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |