uitscheiden
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
uitscheiden
Inflection
Conjugation of uitscheiden (weak with strong past participle, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitscheiden | |||
past singular | scheidde uit | |||
past participle | uitgescheiden | |||
infinitive | uitscheiden | |||
gerund | uitscheiden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | scheid uit | scheidde uit | uitscheid | uitscheidde |
2nd person sing. (jij) | scheidt uit, scheid uit2 | scheidde uit | uitscheidt | uitscheidde |
2nd person sing. (u) | scheidt uit | scheidde uit | uitscheidt | uitscheidde |
2nd person sing. (gij) | scheidt uit | scheidde uit | uitscheidt | uitscheidde |
3rd person singular | scheidt uit | scheidde uit | uitscheidt | uitscheidde |
plural | scheiden uit | scheidden uit | uitscheiden | uitscheidden |
subjunctive sing.1 | scheide uit | scheidde uit | uitscheide | uitscheidde |
subjunctive plur.1 | scheiden uit | scheidden uit | uitscheiden | uitscheidden |
imperative sing. | scheid uit | |||
imperative plur.1 | scheidt uit | |||
participles | uitscheidend | uitgescheiden | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Conjugation of uitscheiden (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitscheiden | |||
past singular | scheed uit | |||
past participle | uitgescheden | |||
infinitive | uitscheiden | |||
gerund | uitscheiden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | scheid uit | scheed uit | uitscheid | uitscheed |
2nd person sing. (jij) | scheidt uit, scheid uit2 | scheed uit | uitscheidt | uitscheed |
2nd person sing. (u) | scheidt uit | scheed uit | uitscheidt | uitscheed |
2nd person sing. (gij) | scheidt uit | scheedt uit | uitscheidt | uitscheedt |
3rd person singular | scheidt uit | scheed uit | uitscheidt | uitscheed |
plural | scheiden uit | scheden uit | uitscheiden | uitscheden |
subjunctive sing.1 | scheide uit | schede uit | uitscheide | uitschede |
subjunctive plur.1 | scheiden uit | scheden uit | uitscheiden | uitscheden |
imperative sing. | scheid uit | |||
imperative plur.1 | scheidt uit | |||
participles | uitscheidend | uitgescheden | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Synonyms
- (cease): ophouden
- (secrete): afscheiden