Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search




vermoeden ‎(past singular vermoedde, past participle vermoed)

  1. to suppose
  2. to suspect

doen vermoeden

  1. to suggest
    Een carbonzuur is, zoals de naam al doet vermoeden, een zure groep, dat wil zeggen dat het waterstofatoom als H+ kation zich kan afscheiden, daarbij een negatief geladen carboxylaat-ion achterlatend.[1] — A carboxyl group is, as the name already suggests, an acidic group, which is to say that the hydrogen atom can break away as an H+ cation, whereby a negatively charged carboxylate anion is left remaining.


Inflection of vermoeden (weak, prefixed)
infinitive vermoeden
past singular vermoedde
past participle vermoed
infinitive vermoeden
gerund vermoeden n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular vermoed vermoedde
2nd person sing. (jij) vermoedt vermoedde
2nd person sing. (u) vermoedt vermoedde
2nd person sing. (gij) vermoedt vermoedde
3rd person singular vermoedt vermoedde
plural vermoeden vermoedden
subjunctive sing.1 vermoede vermoedde
subjunctive plur.1 vermoeden vermoedden
imperative sing. vermoed
imperative plur.1 vermoedt
participles vermoedend vermoed
1) Archaic.


vermoeden n ‎(plural vermoedens)

  1. suspicion, assumption, presumption

Derived terms[edit]