verplichten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

ver- + plicht + -en

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

verplichten ‎(past singular verplichtte, past participle verplicht)

  1. to oblige

Conjugation[edit]

Inflection of verplichten (weak, prefixed)
infinitive verplichten
past singular verplichtte
past participle verplicht
infinitive verplichten
gerund verplichten n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular verplicht verplichtte
2nd person sing. (jij) verplicht verplichtte
2nd person sing. (u) verplicht verplichtte
2nd person sing. (gij) verplicht verplichtte
3rd person singular verplicht verplichtte
plural verplichten verplichtten
subjunctive sing.1 verplichte verplichtte
subjunctive plur.1 verplichten verplichtten
imperative sing. verplicht
imperative plur.1 verplicht
participles verplichtend verplicht
1) Archaic.

Derived terms[edit]