Jump to content

vicennium

From Wiktionary, the free dictionary

English

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin vicennium, from vīcennis (20-year) + -ium, from vīciēs (20 times) + annus (year) + -is (suffix forming compound adjectives). Equivalent to vicennial +‎ -ium.

Noun

[edit]

vicennium (plural vicennia or vicenniums)

  1. (rare) A period of twenty years.

Derived terms

[edit]
[edit]
[edit]

Latin

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

From vīcennis +‎ -ium (forming abstract nouns).

Noun

[edit]

vīcennium n (genitive vīcenniī); second declension

  1. (post-classical) vicennium, a twenty-year period
    • 493 CE – 526 CE, attributed to Flavius Theodericus, Edictum Theodorici Regis 68. Si originaria de ingenuo solo exierit:
      Originaria ex quo de ingenuo solo discesserit, intra vicennii spatia repetatur. Quod si originaria, expletis viginti annis, domino sub hac praescriptione perierit, simul eius agnatio, intra viginti annos suscepta a domino mulieris servato novellae legis tenore non pereat.
      (please add an English translation of this quotation)
Declension
[edit]

Second-declension noun (neuter).

singular plural
nominative vīcennium vīcennia
genitive vīcenniī vīcenniōrum
dative vīcenniō vīcenniīs
accusative vīcennium vīcennia
ablative vīcenniō vīcenniīs
vocative vīcennium vīcennia
Coordinate terms
[edit]
Descendants
[edit]
  • English: vicennium
  • Italian: vicennio

Etymology 2

[edit]

Adjective

[edit]

vīcennium

  1. genitive masculine/feminine/neuter plural of vīcennis

References

[edit]
  • vicennium”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • vicennium”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.