voordringen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From voor +‎ dringen

Verb[edit]

voordringen

  1. to jump the queue

Inflection[edit]

Inflection of voordringen (strong class 3, separable)
infinitive voordringen
past singular drong voor
past participle voorgedrongen
infinitive voordringen
gerund voordringen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular dring voor drong voor voordring voordrong
2nd person sing. (jij) dringt voor drong voor voordringt voordrong
2nd person sing. (u) dringt voor drong voor voordringt voordrong
2nd person sing. (gij) dringt voor drongt voor voordringt voordrongt
3rd person singular dringt voor drong voor voordringt voordrong
plural dringen voor drongen voor voordringen voordrongen
subjunctive sing.1 dringe voor dronge voor voordringe voordronge
subjunctive plur.1 dringen voor drongen voor voordringen voordrongen
imperative sing. dring voor
imperative plur.1 dringt voor
participles voordringend voorgedrongen
1) Archaic.