voornemen

Dutch

Etymology

From voor +‎ nemen.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvoːrˌneː.mə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: voor‧ne‧men

Noun

voornemen n (plural voornemens, diminutive voornementje n)

1. intention, resolve, resolution

   Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is om gezonder te eten.

   My resolution for the new year is to eat healthier.

Verb

voornemen

1. to intend

   Ik neem me voor om volgend jaar meer te sporten.

   I intend to do more sports next year.

Conjugation

Conjugation of voornemen (strong class 4, separable)
infinitive	voornemen
past singular	nam voor
past participle	voorgenomen
infinitive	voornemen
gerund	voornemen n
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	neem voor	nam voor	voorneem	voornam
2nd person sing. (jij)	neemt voor, neem voor2	nam voor	voorneemt	voornam
2nd person sing. (u)	neemt voor	nam voor	voorneemt	voornam
2nd person sing. (gij)	neemt voor	naamt voor	voorneemt	voornaamt
3rd person singular	neemt voor	nam voor	voorneemt	voornam
plural	nemen voor	namen voor	voornemen	voornamen
subjunctive sing.1	neme voor	name voor	voorneme	voorname
subjunctive plur.1	nemen voor	namen voor	voornemen	voornamen
imperative sing.	neem voor
imperative plur.1	neemt voor
participles	voornemend	voorgenomen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Descendants

• Negerhollands: neem voor
• → Indonesian: niat (semantic loan)