weggeven
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]weggeven
Inflection
[edit]Conjugation of weggeven (strong class 5, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | weggeven | |||
past singular | gaf weg | |||
past participle | weggegeven | |||
infinitive | weggeven | |||
gerund | weggeven n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | geef weg | gaf weg | weggeef | weggaf |
2nd person sing. (jij) | geeft weg, geef weg2 | gaf weg | weggeeft | weggaf |
2nd person sing. (u) | geeft weg | gaf weg | weggeeft | weggaf |
2nd person sing. (gij) | geeft weg | gaaft weg | weggeeft | weggaaft |
3rd person singular | geeft weg | gaf weg | weggeeft | weggaf |
plural | geven weg | gaven weg | weggeven | weggaven |
subjunctive sing.1 | geve weg | gave weg | weggeve | weggave |
subjunctive plur.1 | geven weg | gaven weg | weggeven | weggaven |
imperative sing. | geef weg | |||
imperative plur.1 | geeft weg | |||
participles | weggevend | weggegeven | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |