baston

See also bastón

English

Etymology

Old French baston

Noun

baston (plural bastons)

1. (heraldry) Obsolete form of baton.
2. (obsolete) A staff or cudgel.
   • Holland

     To fight with blunt bastons.

3. (obsolete) An officer bearing a painted staff, who formerly was in attendance upon the king's court to take into custody persons committed by the court.

   (Can we find and add a quotation of Mozley & W to this entry?)

References

• The Manual of Heraldry, Fifth Edition, by Anonymous, London, 1862, online at [1]

Anagrams

• batons

---

Esperanto

Noun

baston

1. accusative singular of basto

---

French

Noun

baston f (plural bastons)

1. (colloquial) scrap, fight

---

Hiligaynon

Etymology

From Spanish bastón.

Noun

bastón

1. cane
2. stick

---

Middle French

Noun

baston m (plural bastons)

1. stick, truncheon

---

Old French

Noun

baston m (oblique plural bastons, nominative singular bastons, nominative plural baston)

1. stick, truncheon

Descendants

• English: baton, baston
• French: bâton

---

Turkish

Etymology

From Italian bastone or Venetian bastòn.

Pronunciation

• IPA: [bɑsˈton]
• Hyphenation: bas‧ton

Noun

baston (definite accusative bastonu, plural bastonlar)

1. cane, walking stick

Declension

declension of baston

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	baston	bastonlar
definite accusative (belirtme)	bastonu	bastonları
dative (yönelme)	bastona	bastonlara
locative (bulunma)	bastonda	bastonlarda
ablative (çıkma)	bastondan	bastonlardan
genitive (tamlayan)	bastonun	bastonların

possessive forms of baston

nominative	singular	plural
benim (my)	bastonum	bastonlarım
senin (your)	bastonun	bastonların
onun (his/her/its)	bastonu	bastonları
bizim (our)	bastonumuz	bastonlarımız
sizin (your)	bastonunuz	bastonlarınız
onların (their)	bastonları	bastonları
accusative	singular	plural
benim (my)	bastonumu	bastonlarımı
senin (your)	bastonunu	bastonlarını
onun (his/her/its)	bastonunu	bastonlarını
bizim (our)	bastonumuzu	bastonlarımızı
sizin (your)	bastonunuzu	bastonlarınızı
onların (their)	bastonlarını	bastonlarını
dative	singular	plural
benim (my)	bastonuma	bastonlarıma
senin (your)	bastonuna	bastonlarına
onun (his/her/its)	bastonuna	bastonlarına
bizim (our)	bastonumuza	bastonlarımıza
sizin (your)	bastonunuza	bastonlarınıza
onların (their)	bastonlarına	bastonlarına
locative	singular	plural
benim (my)	bastonumda	bastonlarımda
senin (your)	bastonunda	bastonlarında
onun (his/her/its)	bastonunda	bastonlarında
bizim (our)	bastonumuzda	bastonlarımızda
sizin (your)	bastonunuzda	bastonlarınızda
onların (their)	bastonlarında	bastonlarında
ablative	singular	plural
benim (my)	bastonumdan	bastonlarımdan
senin (your)	bastonundan	bastonlarından
onun (his/her/its)	bastonundan	bastonlarından
bizim (our)	bastonumuzdan	bastonlarımızdan
sizin (your)	bastonunuzdan	bastonlarınızdan
onların (their)	bastonlarından	bastonlarından
genitive	singular	plural
benim (my)	bastonumun	bastonlarımın
senin (your)	bastonunun	bastonlarının
onun (his/her/its)	bastonunun	bastonlarının
bizim (our)	bastonumuzun	bastonlarımızın
sizin (your)	bastonunuzun	bastonlarınızın
onların (their)	bastonlarının	bastonlarının

---

Venetian

Noun

baston m (plural bastoni) (Alternative plural: bastuni)

1. stick, club, baton

Derived terms

• bastonada

---

Walloon

Etymology

From Old French baston, probably from a Vulgar Latin *basto, bastonis, itself a modification of Late Latin bastun, or possibly noun use of the verb *bastāre, from Ancient Greek βαστάζειν.

Noun

baston m

1. stick